Prive Sex Almere

Sex met vreemde voorwerpen hoerige kutjes

sex met vreemde voorwerpen hoerige kutjes

Suffie denkt er hard over om ook maar op chocomel over te stappen, of in ieder geval om niet langer meer het tempo van de visite proberen bij te houden.

Jonge levers functioneren duidelijk beter dan iets oudere! En nu duikt Suffie er nog even een uurtje in Kan iemand mij vertellen wat wij de Sint ooit hebben misdaan??

Kijk, dat heeft Nederland nodig. Iemand die de afstand tussen politiek en amusement verder verkleint. Waren we er al een beetje aan gewend dat politiek steeds meer het karakter van een klucht begon te dragen, maakt Leefbaar Nederland er een compleet circus van!

Nu kan ik me voorstellen dat de partij zich afvraagt of de zeer kundige, maar bepaald kleurloze Fred Teeven wel voldoende charisma in huis heeft om voldoende zetels te verwerven, maar om er nou meteen zo'n hyperagressieve cliniclown-voor-depressieven tegenaan te gooien, daar heb ik wel wat moeite mee. Meneer Ratelband kondigt nu reeds aan dat het fileprobleem onder zijn bewind binnen no-time opgelost zal zijn. Dat zie ik zo voor me: Voor hen zal exclusief de vluchtstrook worden opengesteld en de benzinepompen zullen worden omgebouwd tot friettenten, zodat er toch nog redenen aanwezig zullen zijn om de dure olieprijzen naar de comsument toe door te berekenen.

Ratelband zal zich ongetwijfeld bedienen van de door hem uitgedokterde NRR methode, ofwel Neuro-Lingu? Onderwijl zal hij tijdens deze meditatie vast van de gelegenheid gebruik maken om op zijn gemak een vrouwelijk kamerlid uit te zoeken, die hem gedurende de lunchpauze van zijn overtollig genetisch materiaal kan afhelpen.

Maar wie moet hem straks in Godsnaam het Wekelijks Interview met de Minister President af gaan nemen?? Die zijn toch wel betere frietbakkers gewend Morgen is het zo ver Volgens mij was dat in voorgaande jaren ook niet zo! Goed, het is verre van ideaal, maar misschien helpt dit nieuwe kleurenschema me door mijn grafstemming.

In ieder geval is het lekker rustgevend en bespaart het mij commentaar van mijn medeloggers, die zich ernstig afvragen of ik een webstek voor een mausoleum aan het bouwen ben. Ik ben nog op zoek naar iets warms, iets levendigs en iets wat een beetje bij de inhoud kleurt.

Hoewel ik niet van plan was om mijn cli? Vindt u dat nou ook geen geinig bandje? Queens of the Stone Age heten ze. Geen nieuw bandje, en ook niet echt heel oorspronkelijk. Een beetje Slade, een beetje Kravitz, een beetje T-rex, een beetje Kinks en een hele hoop vuige, non-tech gitaar- en andere geluiden. Fris, fruitig en leuk, joh! Kijk, en zo'n bandje zal je dan ook niet zien bij de MTV Music Awards, de perfecte gelegenheid voor alle volgevreten en zelfvoldane paradepaardjes uit de hedendaagse popmuziek om elkaars kruisjes te likken.

Kan iemand mij vertellen wat er nou eigenlijk goed is aan Alicia Keys? Of aan Enrique Iglesias, onder wiens vader we al genoeg hebben geleden? Hoort zo'n jongen niet gewoon in een gesloten inrichting te zitten?

Diddy echt niets anders dan Yo zeggen met een zonnebril op? Of zou hij -rapper's eigen- ook zo goed met een vuurwapen overweg kunnen? Had iemand haar niet kunnen vertellen dat ze consequent een hele noot onder de toon zat?

Iemand die toch niet hoefde te spelen omdat zijn partij toch op de band stond? Het meest beschamend vond ik nog de uitreiking voor de beste Nederlandse act, Brainpower. Hebben we dan echt niets beters of representatievers in huis dan die pseudo Americano nepneger? Met z'n zorgvuldig gecultiveerde gangsta-accent en die gebaartjes, waar hij vast hele avonden voor in de spiegel heeft staan oefenen?

Wel lief dat ze voor de uitreiking van deze non-prijs even gebruik mochten maken van het decor, zou dat voor of na het gala gedaan zijn? Ook een origineel idee om er wat geschreeuw van publiek onder te monteren. Helaas was het resultaat zo doorzichtig, dat het alleen maar beschamender werd.

Ongetwijfeld hebben de heren die dit feest hebben georganiseerd ernstig in gewetensnood gezeten en is daardoor de aanwezigheid van Coldplay en Red Hot Chili Peppers te verklaren.

Maar zelfs daarmee kunnen ze de ernst van hun culturele misdaden niet teniet doen, het kwaad is reeds geschied en het publiek reeds bezoedeld en verpest Als Nederlands muzikaal front zouden wij een teken moeten geven, een geluid moeten laten klinken waarin wij aangeven ons niet langer meer te willen laten ringeloren door de Heren der Wansmaak. Sterker nog, we zouden het voortouw moeten nemen door alle omhooggevallen schoolmeisjes met hun kettinkjes en priktietjes van het podium te vagen en er Nederlandse bands en artiesten van kwaliteit neer te zetten.

Volgens mij hebben we er daar genoeg van: Zetten we de Queens of the Stone Age in het voorprogramma, kunnen we ook mondiaal mooi nooit niet meer stuk!

Je wilt meer ruimte en koopt dus een nieuw huis. Als voorbereiding op de aankomende verhuizing, sla je aan het opruimen en flikkert een enorme bende aan ouwe troep bij het vuilnis. Als ik de keuken in loop om de afwasmachine te vullen, valt mijn oog op het klokje van de oven. Ik realiseer me dat het geluid van de douche ondertussen al weer zo'n twintig minuten hoorbaar is.

Dat lijkt me voldoende voor een jongen van acht jaar oud. Enkele ogenblikken later hoor ik dat de douche wordt uitgedraaid.

Voldaan schenk ik nog een bak koffie voor mijzelf in. Is het leven eigenlijk niet mooi?? Het zit in de lucht! Ik ruik het, proef het, merk dat het steeds vaker aanwezig is in de lucht die ik inadem. Het verval dringt in mijn lichaam, mijn botten en mijn geest. Onzichtbaar en onmerkbaar doet het zijn werk en laat me beseffen dat de lange midzomer van mijn leven niet zo eeuwigdurend is als ik in mijn jonge onverschrokkenheid altijd had aangenomen.

Het verval uit zich in het steeds moeilijker wegtrekken van de ochtendwallen onder mijn ogen, de snelheid en doeltreffendheid van mijn Mae Geri en de stijfheidjes en pijntjes na langdurig zitten, sporten of zware arbeid. Het verval dringt door in mijn seksualiteit, waarbij ik merk dat er steeds vaker dagen voorkomen waarin ik een vierde, of soms zelfs een derde ritje aan mij voorbij moet laten gaan.

Het verval waart ook rond in mijn levenssfeer. Het Grote Sterven houdt huis tussen mijn naasten de mensen in mijn omgeving. Een gruwelijke quizmaster speelt een dodelijke loterij met een steeds grotere jackpot, steeds dichter bij me en met steeds minder deelnemers Winst lijkt onvermijdelijk, en ik krijg het lot maar niet uit mijn zak Woensdag tikt mijn teller weer??

Dat betekent een stapje dichter tot de oneindigheid en het verlies van een klein stukje van mijn stervelijk zijn. Onafwendbaar en onvermijdelijk fiets de tijd verder over een pad zonder afslagen en tikt mij elk jaar op dezelfde datum op mijn hoofd, steeds harder, steeds bewuster.

Het groen verdort en buiten rotten de bladeren. Je ruikt het in de kou en ziet het in een gebrek aan kleur en contrast.

Vaalheid en vergetelheid, hand in hand. Het is niet de angst om oud te worden, die de mensheid bezig houdt. Het is de angst het niet te worden Hoe bang ben ik eigenlijk..?? Het aantal aanmeldingen voor de komende kamerverkiezingen schijnt ongeveer gelijke tred te houden met de aanmeldingen van liedjes voor het Nationale Songfestival. Als ze die lijsten maar uit elkaar houden!! Nog geen uur geleden ben ik gebeld door een collega met een niet zo goed bericht.

Een andere collega, met wie wij beiden nauw samenwerken, is dit weekend getroffen door een hartinfarct en ligt aan de monitor in het Ziekenhuis in Rotterdam. Ik houd niet van dit soort berichten. Ten eerste omdat het een goeie gozer is, die qua gezondheid zijn portie in de afgelopen jaren al aardig gehad heeft. Ten tweede omdat het me doet nadenken over hoe is er zelf bij sta.

We zijn ongeveer even oud, doen hetzelfde werk en houden er allebei een tamelijk Bourgondisch leven op na. Een pijnlijk en pikant detail is daarbij dat we vandaag allebei zouden beginnen aan een programma om onze lichamelijke conditie en gesteldheid te verbeteren.

Geen loze dieetweddenschap, maar een doordrachte combinatie van aanpassingen in ons voedselpatroon, beweging, sport, coaching en onderlinge controle. Weken hebben we het voorbereidingen getroffen en maakten we afspraken en aanpassingen met betrekking tot de uitvoering.

En we wisten het allebei zeker: Nu ik er over nadenk bedenk ik mij dat hij er in de afgelopen week een stuk fanatieker en serieuzer mee bezig was dan daarvoor, een beetje alsof hij haast had. Misschien voelde hij de bui al aankomen en probeerde hij zo, tegen beter weten in, de dans te ontspringen. Hij maakt het ondertussen naar omstandigheden goed, begreep ik. Ongetwijfeld zal hij in de komende weken herstellen, misschien worden behandeld en zijn gewone leven weer oppakken.

Daarna zal hij vast weer zachtjes aan met werken beginnen en uiteindelijk zal er een moment komen dat we ons programma weer uit de kast trekken.

En vreemd genoeg heb ik zo'n idee dat ik er nog fanatieker mee aan de slag zal gaan dan hij Met het oog op de komende kamerverkiezingen in januari, ligt het in de lijn der verwachtingen dat het CDA juist in de komende weken een dringend app? Concreet betekent dit dat demissionair premier Balkenende in dat geval Sinterklaas vermoedelijk zal verzoeken om de zak van Sinterklaas en de roede opnieuw in Nederland te introduceren. Voor mensen met een beetje historisch besef zal deze stelling niet als een donderslag bij heldere hemel komen.

Het christendom heeft er altijd al een handje van gehad om waarden en normen te koppelen aan religie en religieuze helden en grootheden. Die hele bijbel staat vol met metaforen over grootse figuren die geweldige daden verrichten of drama's beleven, niet om de lezer te vermaken, maar om hem te bewegen een bepaalde levensweg te bewandelen.

Goed gezien is die bijbel eigenlijk niet meer dan een breedsprakig verhalend wetboek, bedoeld om het plebs in het gareel te houden. En het ligt voor de hand om bij de handhaving daarvan de hulp in te roepen van helden met een kerkelijk verleden, zoals onze voormalige bisschop van Mira. Deze aanpak strookt ook met het criminologisch denkbeeld dat je jeugddelinquentie vooral proactief moet aanpakken en niet repressief.

Dat betekent dus een eerder ingrijpen in de ethische ontwikkeling van het kind, liefst voordat deze door invloeden van buitenaf of door inconsistente disciplinering naar de misdaad dreigt af te glijden. En wie kunnen dat nu beter dan Sinterklaas en Zwarte Piet? En wat ook mooi is, deze beweging betekent een opwaardering van?? Zij bood het opgroeiend kind alle structuur en houvast die hij nodig had om zich als sociaal individu te ontwikkelen.

Door ingrijpen vanuit de politiek correcte stromingen in ons land is Sinterklaas echter in de afgelopen jaren gedegenereerd tot een slappe ouwe lul, goed voor het onvoorwaardelijk uitdelen van kadootjes en het strooien van biologisch verantwoord en zorgvuldig van kleur- en smaakstoffen ontdaan snoepgoed.

In veel huizen wordt de komst van de oude heer door kinderen niet eens meer op prijs gesteld. Hij dient zijn zak met kadootjes en eventuele versnaperingen aan de deur achter te laten en wordt vervolgens als een betrapte pedofiel de straat uitgejaagd.

Die wordt al helemaal niet gepruimd. Veel groeperingen die zich bezig houden met minderhedenbelangen zouden hem het liefst uit onze culturele geschiedenis willen weggummen, vanwege zijn vermeende belichaming van onderdrukking van etnische minderheden. Vooral Surinamers en Antillianen, of liever hun belangenvertegenwoordigers, zien Zwarte Piet als een symbool van de onderdrukking van hun volk. Zwarte Piet is namelijk ontsproten uit het beeld van de jonge schoorsteenvegertjes uit het eind van de 19e en het begin van de 20e eeuw, die nooit van negro?

Maar het mag duidelijk zijn. De devaluatie van Sint Nicolaas loopt verdacht synchroon met het verval van normen en waarden in Nederland. En dat zal ook het CDA niet ontgaan zijn. Een gunstige bijkomstigheid is bovendien dat roede en de zak naar Spanje prachtig aansluiten bij de discussie die plots overal wordt gevoerd over de terugkeer van lijfstraffen op school en deportatie van criminele jongeren. Waarom zou men iets nieuws bedenken als de oplossing al vele jaren lang in onze cultuur besloten ligt?

Overigens is dit verhaal niet puur speculatief. De tekenen zeggen genoeg, de beweging binnen het CDA is al in gang gezet: Vanaf zijn wolk van gebakken lucht gooide hij ons met speels genoegen brokken onzin en verwardheid toe, onderwijl grijnzend van plezier.

Wij bekogelden hem op onze beurt met brokken realiteit en onbegrip. Sommigen als wilden zij hem stenigen vanwege zijn gebrek aan betekenis, andere -die hem wellicht wat beter begrepen- als kinderen in een spannend sneeuwballengevecht, waarin winnen er niet toe deed. Alleen het spel zelf Johnny Vanzo , gewenst onbegrepen. Wat een zinloze gebeurtenis voor iemand die ons zo graag die relativerende spiegel voorhield. Had iemand nog steeds de illusie dat leven en lot eerlijk zijn??

Nu ik er vandaag in de file eentje langs de weg zag liggen, schoot me ze ineens een vraag uit mijn vroege jeugd te binnen: Selectief strooigedrag, of selectief vindgedrag?? Weet u wat er zo leuk is aan het kopen van een nieuwbouwhuis?

In ieder geval het gebruik van nieuwe bouwtechnieken, of een vernieuwde toepassing van reeds bestaande technieken en materialen. Met name deze aspecten maken dat Suffie's nieuwe hut, thans in aanbouw, een aantal bekoringen zal hebben die op dit moment nog in Huize Suffie ontbreken.

Daarbij denkt Suffie vooral aan het gebruik van rookglas. Door het hele huis heen en op elke verdieping worden er in de gevel rookglaspanelen verwerkt, van dat zwarte glas waar je vanuit het licht niet doorheen kan kijken, maar vanuit het donker wel. Suffie is daar erg blij mee, omdat deze panelen, die vrijwel van vloer tot plafond reiken, bijzondere mogelijkheden bieden.

In ieder geval kan Suffie tijdens het liefdesspel weer gebruik maken van de prachtige, flexibele en transparant dieproze siliconendildo met zuignap, ooit aangeschaft om de korte maar onvermijdelijke mannelijke herstelperiodes tussen twee erotische oefeningen te overbruggen, zonder dat de vrouwelijke partner in het spel de belangstelling zou verliezen of anderszins zou afkoelen. Dit wonderlijk handige attribuut was namelijk reeds enige tijd in ongerede geraakt, of liever gezegd, weggeborgen in de krat met kerstversiering, onopvallend tussen andere voorwerpen van ongeveer soortgelijke vorm en kleurstelling, omdat er in Huize Suffie geen oppervlakten waren, waaraan het ding zich wilde hechten.

De natuurstenen vloer bleek valse lucht aan te zuigen, evenals de gespetterlakte salontafel. Ook de houten deuren boden bij intensief gebruik onvoldoende houvast en de tegeltjes in de badkamer bleken zo klein, dat de zuignap er niet op kon worden vastgezet, zonder over een voeg te lopen. Eigenlijk waren alleen de ramen in Huize Suffie geschikt, maar deze bleken overal zo hoog te zitten dat gebruik alleen mogelijk was in combinatie met een keukentrap.

Het enige raam dat deze beperking niet kende, was het ruit in de schuifpui aan de tuinzijde, doch Suffie zag het niet zitten om bij ieder gebruik het plaatselijk straatbeeld te verfraaien door het tentoonstellen van de frele en aldus vastgenagelde bipszijde van Suffie's liefdespartner. Maar in Suffie's nieuwe huis, overigens op te leveren in het begin van , zal het apparaat in al zijn ere worden hersteld, op iedere verdieping, in elke ruimte en op elk tijdstip van de dag, mits natuurlijk gebruikt in combinatie met de juiste verlichting, zodat er niet alsnog doldwaze taferelen op straat zullen ontstaan.

Een goed vooruitzicht, een erotische verrijking om naar uit te zien! Wat een tijd nog Suffie en Suffinnetje hebben nog even overwogen tijdelijk emplooi te zoeken in het nieuwe gebouw van de ING in Amsterdam.

U weet wel, die enorme badkuip op poten die daar onlangs langs de A10 werd geopend en vrijwel geheel uit glas is opgetrokken. Suffie is zich er echter pijnlijk van bewust, dat dit wel eens de oorzaak zou kunnen worden van veel fileleed op de Amsterdamse ring, en vanuit maatschappelijk oogpunt is dan ook van deze optie afgezien.

Het blijft dus wachten op het nieuwe huis. Overigens kent dit huis niet louter pluspunten op dan gebied. Zo zal de nieuwe hut een plat dak hebben, met rechte wanden op de bovenste verdieping. De houten balken die nu op Suffie's zolderverdieping ruimschoots aanwezig zijn, zal Suffie dus moeten missen. En dat betekent weer dat Suffie tegen die tijd zijn veelgebruikte hangnet, zijn trapeze en zijn luxe en bontgevoerde love-swing helaas te koop zal moeten aanbieden.

Een nieuw verhaall uit de Schnabbelzone!!! Onze eigenste Omar schreef er in september al een keer over: Na het lezen van dit stukje schreef ik mezelf in, vol scepsis en zonder verwachtingen. Gisteravond ontving ik een mailtje van de zus van een vriendinnetje van de lagere school.

Jarenlang niet gezien, vele malen aan gedacht, soms gezocht. Is dat internet niet knap..?? Het is echter aan te raden om deze wijn met één fles tegelijk tot u te nemen. De gevolgen zijn anders desastreus Tot volgende week, of zo Afgaande op hoe vaak er op dit moment in de verschillende media over wordt gesproken, moeten we er van uit gaan dat het gedachtengoed van Pim Fortuyn binnenkort op de beurs wordt verhandeld Ik ben het nog even voor mezelf nagegaan.

Dit jaar was ik te gast op zes begrafenissen van min of meer dierbaren. Aangenomen dat ik daarmee statistisch representatief ben, zijn de te verwachten maatschappelijke problemen met betrekking tot overbevolking en vergrijzing dus kennelijk totaal uit de lucht gegrepen.

Mag ik u vriendelijk verzoeken vanaf heden geen vrienden of familie meer van me te worden? Ik heb het voor dit jaar wel een beetje gehad Zou ik voordeel kunnen trekken uit een verandering van het erfrecht?

Vandaag ben ik weer eens een keertje fijn op visite. Het moest er gewoon weer eens een keertje van komen Morgen heb ik een begrafenis. Van mijn collega Heine, u weet wel. Van de week heb ik ernstig zitten puzzelen hoe ik dit kon combineren met een afspraak die ik voor morgen had staan met een aantal andere collega's uit den lande voor een zogenaamde intervisiebijeenkomst.

Uiteindelijk is dat allemaal gelukt. Hij moest namelijk naar een begrafenis Heb u het ooit zo zout gegeten? Het lijkt echt wel een epidemie Ik weet niet wat er met mijn loopbaan aan de hand is, maar ik doe vanavond al weer mijn derde examen dit jaar.

Eigenlijk zou ik dus een zenuwklap moeten hebben van hier tot Jericho. Maar dat is niet zo. Sterker nog, ik heb geen idee waar het examen over zal gaan of hoe het gaat verlopen. Een soort examenblindheid misschien, of examengewenning Nou komt er wel bij dat het eigenlijk geen examen is, maar een eindgesprek. Dat schijnt iets anders te zijn. Gedurende de opleiding heb ik voor elke module een reflectieverslag in moeten leveren, waarin ik aangaf hoe ik de opgedane theorie in praktijksituaties heb toegepast, wat er goed ging, wat nog leerpunten zijn en hoe ik doe leermomenten in mijn werksituatie heb ingepast.

In een eindgesprek vertel je dan vervolgens hoe je persoonlijke groei in de afgelopen tijd is verlopen. Vooral ook omdat je er verschrikkelijk mee kunt frauderen. Je leest een stukje in de theorie, bedenkt voor jezelf een "waargebeurde" casus, compleet met probleem, en vervolgens los je die bende op. Dan verzin je er nog een paar aandachts- en leerpunten bij en klaar is kees Het gekke is dat iedereen dat gevaar onderkent, maar niemand er iets tegen doet.

Waarom zouden ze ook? Ook in mijn beroepsgroep worden tijdens opleidingen complete werkstukken, scripties en verslagen van het internet gedownload, omgebouwd en gebruikt.

Maar iedereen weet dat het examen maar door een beperkt aantal mensen wordt afgenomen en dat de slagingskansen van bedrog dus klein zijn. En dat vindt helemaal niemand erg, want dat verbouwen kost zoveel energie en inzicht, dat de gemiddelde cursist er meer van leert en er meer tijd en kennis in moet investeren, dan bij het maken van een eigen werkstuk Ik heb vertrouwen in vanmiddag.

Het is nog wel zaak om even in de werkstukken te kijken wat ik ook al weer allemaal heb beleefd in de afgelopen maanden, maar dat moet genoeg zijn. En anders kan ik altijd nog de examinatrice verleiden Beste Heine, Gisteravond hoorde ik tot mijn ontzetting dat je er zondagnacht tussenuit bent geknepen. Je bent de Grote Reis dan toch begonnen. Of liever, zoals je het misschien zelf gezegd zou hebben: Het zat er aan te komen, Heine.

Dat wist ik al een paar maanden. Maar het bittere gevoel dat ik toen al had, was gisteren heviger dan ooit. Dat gevoel van oneerlijkheid en twijfel aan de juistheid van het lot. Heine, je was een voorbeeld voor de mensen in ons ploegje. Oud, maar perfect in conditie. Strak, fit en gespierd als een jonge vent, een lichaam waar je een ijzeren staaf op krom kon slaan.

Maar je deed er veel voor, rookte niet, dronk slechts matig, sportte veel en keek altijd uit wat je at. Je was een trekker, een motivator. Altijd klaarstaand voor je collega's, enthousiast, adrem, kritisch, medelevend en altijd in dienst van de God die je aanbad.

En diezelfde God bakte je een wrede poets. Niet in dat krachtige en goed onderhouden lijf, maar in je hersens, zodat je in twee jaar tijd steeds minder kon en van een krachtige, goed geconserveerde man veranderde in een bejaard wrak. Het gaat me op dit moment allemaal te snel, Heine. Te veel mensen om me heen vallen ineens weg. Het lijkt wel een plaag dit jaar.

Mijn weblog begint zo'n beetje te verworden tot een soort voortdurend condoleanceboek, en dat wil ik eigenlijk niet. Ik zou er mee kunnen stoppen en het wegvallen van mijn dierbaren verzwijgen voor de buitenwereld, maar dan zou ik de uniekheid van ieder van hen ontkennen.

Alsof het allemaal gewoon is geworden. Heine, aankomende vrijdag zou je met pensioen gaan en wellicht gaan reizen. Maar het zal een heel andere reis worden. En Heine, mocht je aan het eind van die reis belanden in wat jij de hemel noemde, of het hiernamaals. Vraag het dan eens, waar het nou eigenlijk allemaal goed voor was, wat voor hoger doel je de afgelopen twee jaar hebt mogen dienen. Want wij hier op aarde, wij snappen er geen flikker meer van Vandaag hebben Suffie en Suffinnetje een krabbel gezet onder een voorlopig koopcontract.

Jawel, Suffie gaat verhuizen! Suffie gaat voor meer ruimte, meer luxe, rustige buren en een vrijstaande bedrijfsruimte, alwaar zal worden gevestigd Studio Suffie in oprichting.

Zo'n koopcontract staat vol met zin en onzin, onontwarbaar voor diegenen die niet gewend zijn ambtelijke taal te bezigen. Maar nog sprekender zijn de expliciete doch stilzwijgende bepalingen waarmee Suffie vanaf heden te maken heeft gekregen. Zo zijn de volgende zaken absoluut verboden geworden: Kortom, er zijn straks weinig geneugten meer over om Suffie's leven sappig en avontuurlijk te houden.

Daar staat tegenover dat Suffie straks wel alle ruimte heeft om daarover te treuren MT blijkt zich te verslikken als iemand een ongeldig emailadres invoert. Sebastiaan, zou je je emailadres opnieuw willen intikken. En stuur dan meteen dat filmpje nog een keer op. Ook in Huize Suffie is de overgang naar de wintertijd niet niet onopgemerkt gebleven. Dit menselijk ingrijpen in de relatieve zonnewende, leverde ons gisteren niet alleen een uur extra slaap op, maar bezorgde mij vandaag ook nog eens een adembenemend d?

Het geschiedde in die tijd, dat ik een ernstige geestelijke afhankelijkheid ontwikkelde voor haar die op dat moment de beste kaarten in handen had om de geschiedenis in te gaan als Suffie's eerste, serieuze bijslaap.

Nog maar net een maand verkering liep ik op die zondagmorgen in herfstig oktober naar haar woning in de Amsterdamse kinkerbuurt, mijn kop vol met watten, mijn hart vol met vlinders.

We hadden vroeg afgesproken, niet met de bedoeling iets te gaan doen, maar puur om zo lang mogelijk geestelijk en vooral lichamelijk contact te onderhouden. Het viel me op dat het tamelijk lang duurde voordat de deur op mijn bellen werd geopend. Na een tweede poging scharnierde er boven mij een raam open en verscheen het verfrommelde hoofd van mijn beoogde schoonmoeder, compleet met krulspelden en een uiterst nurkse gelaatsuitdrukking, het straatbeeld daarbij in niet geringe mate ontsierend.

Met een kop als een tomaat werd ik mij bewust van mijn dwaling. Kut, vergeten de klok terug te zetten. En dus een uur te vroeg op mijn afspraakje. Eenmaal boven troostte ik mij met de aanblik van mijn lief, die mij slechts gekleed in een oversized T-shirt en een schattige slaaprimpel kwam begroeten.

Het genoegen dat ik ondervond van de aanblik van haar iets oudere zusje, die in eenzelfde creatie door het huis heen zwierde werd echter ruimschoots gecompenseerd door de aanblik van schoonmama, die deze dracht kennelijk als een familietenue beschouwde.

Neen, men was niet kwaad, maar wel werd mij duidelijk te verstaan gegeven dat ik deze episode nog jaren en jaren met mij mee zou dragen. Toen ik 's avonds naar huis toe liep, wist ik??

Al werd ik honderd. Het verhaal van de ezel en de steen dus zou immers ernstig dissoneren met mijn voorbeeldige levenswandel. Maar Suffie zou Suffie niet zijn als de loop der dingen hun normale gang zouden volgen. De volgende morgen, vervoegde ik mij ingevolge een afspraak wederom ten huize van mijn lief.

Het hoofd dat nu uit het raam hing was nog beduidend nurkser dan de dag tevoren. Wel het horloge een uur achteruit gedraaid, maar de wekker alsnog vergeten.

Waar ik een dag eerder nog op clementie mocht rekenen, werd mij deze keer toch wel duidelijk gemaakt dat het met mij nooit meer helemaal goed zou komen Een zelfde scenario ontspon zich vanmorgen, toen ik mijn Suffinnetje een uur te vroeg uit haar bed trommelde, omdat ik mijn eigen wekker nog niet aan de wintertijd had aangepast.

Het leverde mij de ochtendtoorn van mijn schone gemalin op, maar ook enige onbetaalbare momenten van zoete weemoed en melancholie. En daar kan ik toch mooi weer een jaartje op teren Een klant in Studio Suffie. Dat betekent een hele dag in touw. Samen met de klant arrangementen bespreken, een opnameplan maken en instrumenten versnaren. Dan worden de microfoons in de spin gehangen, de catering geregeld en de reeds eerder opgenomen basistracks uit het stof getrokken.

Na een uurtje opnemen begint de software te bokken en produceert allerlei bijgeluiden en gekraak in de opnames. Nieuwe drivers installeren, anti virusprogramma's killen, software updaten, setup opschonen, niets helpt.

Murphy heeft het verschijnsel Windows ontdekt en slaat meedogenloos en precies op het juiste moment toe Slechte reclame voor Studio Suffie. Maar aan de andere kant, dit was mijn eerste klant dit jaar dus de schade blijft beperkt Toen ik de aula uitliep en me aansloot bij de stoet, bedacht ik mij dat het een veel te mooie dag was voor een begrafenis. Het was niet echt warm, maar de lucht was egaal blauw en het groen op de begraafplaats kleurde rijp van de herfst. Op een bankje in de zon zaten twee oudere heren naar de voorbijkomende stoet te kijken, de benen over elkaar, zwijgend en met een uitdrukking van tevreden genieten op hun gezicht.

Mijn gedachten gingen met me op de loop, naar vele jaren geleden, toen ik als kind regelmatig bij mijn oma verbleef in haar huisje in de Amsterdamse Pijp. Naast Oma woonde Tante Grietje, net als Oma een "dame op leeftijd". Iedere zaterdag ging Tante Grietje de hort op, samen met haar beste vriendin, ieder met een lunchpakketje en op hun paasbest gekleed.

Samen liepen ze kirrend en giechelend gearmd de straat uit in de richting van de Amstel. Aan het einde van de middag kwamen ze weer terug, babbelend, lachend en gniffelend om iets waarvan alleen zij weet hadden.

Op een dag, toen ik voor het open raam zat te spelen, hoorde ik Oma vragen waar de dames eigenlijk naar toe gingen. Al dat groen, en die stilte. Heerlijk op een bankje zitten in de zon. En met alle begrafenissen lopen we mee. Vanmiddag zijn we zelfs mee naar binnen gelopen en hebben koffie en cake gehad.

Toen de kist gezakt was en de bloemen waren geworpen, liepen we langs dezelfde weg terug naar de aula. Zorgvliet was mooi in de herfst, realiseerde ik me. Veel groen, in vele tinten, en de statige uitstraling van oud Amsterdam Zuid. De oudere heren zaten nog steeds op hun bankje. Beschaamd realiseerde ik me dat ik naar hen staarde.

Oud, maar kalm en tevreden. Ik gaf hem een beleefd knikje en bij wijze van antwoord hief hij even een hand op. Toen opende hij zijn trommeltje en nam hij een hapje van zijn boterham. Uit een recent onderzoek blijkt dat veel mensen tot op hoge leeftijd aan seks doen.

Maandelijks is geen uitzondering en een groot deel van de mensen tussen de 65 en de 80 jaar praktiseert zelfs wekelijks de pen- en gatmanoeuvre. Geen angst, uw beste periode moet nog komen Vandaag is hij overleden. Die jongen van 22 in Venlo, doodgeslagen omdat hij een opmerking maakte over het feit dat twee knapen op een scooter bijna een bejaarde tegen de vlakte reden. De hoofddader, koppen alle media uitdrukkelijk, was een 18 jarige Marokkaan. Nog niet zo lang geleden was men een stuk voorzichtiger met dat soort informatie.

Stigmatisering, discriminatie, vooroordelen en generalisering, mooie en goed doordachte termen om aan te geven waarom dat niet moest. Maar waarom dan nu wel? Is men het zo zat dat men een hele bevolkingsgroep gaat aankijken voor wat een enkeling geflikt heeft?

Is het uit met de tolerantie en verdraagzaamheid? Gaan we terug naar de tijd waarin karakter en gedrag schaamteloos kon worden gekoppeld aan afkomst of nationaliteit? Of is men ineens tot het inzicht gekomen dat we te maken hebben met de uitwassen van een voorheen zorgvuldig onder de politiek correcte pet gehouden integratieprobleem?

Begint men te beseffen dat daders ook slachtoffer zijn? En wel van onze samenleving? Is het muntje gevallen dat er wel degelijk een samenhang is tussen delinquentie en afkomst? En dat die koppeling niet verdwijnt zolang we onze bek erover houden? Sociologen en criminologen slaan ons met prachtige en goed doortimmerde theorie?

Allemaal verklaringen voor het criminele gedrag van bepaalde groepen jongeren. Maar laten we even wel wezen, ik zou geen jonge Marokkaan willen zijn in onze samenleving. Met ouders die gewend zijn dat opvoeding een verantwoordelijkheid is die je deelt met de gemeenschap, zeker als hun kinderen iets uitvreten op straat.

En die niet aan het feit kunnen wennen dat mensen in Nederland geen enkele verantwoordelijkheid voelen voor wat de kinderen van de buren uitspoken, laat staan dat ze er wat aan doen. Ik zou me als puber wellicht niet kunnen redden in het daardoor ontstane vacuum en de ruimte pakken die me door de gelegenheid geboden werd.

En zo zijn er wel meer factoren. Stel je voor, thuis heb je het krap en leef je met strenge normen en waarden, je zus krijgt op haar flikker als ze een broek aantrekt of haar haar op straat laat zien en op straat loopt iedereen met mobieltjes, dure kleding en patserige scooters, terwijl de meisjes zonder beha's je op straat hun navelpiercing laten zien. Hoeveel tegenstrijdigheid kan een mens aan?? Eigenlijk niet zo gek dat die jongens bij elkaar klieken en verworden tot wat Rob Oudkerk zo onbehoorlijk, maar wel heel treffend kutmarokkanen noemt.

De hoofddader in deze zaak staat in Venlo bekend als een agressief ventje. Niemand van ons weet in hoeverre dat met zijn persoon te maken heeft of met zijn afkomst. Maar iedereen vindt dat hij de Marokkaanse gemeenschap in Nederland geen dienst heeft bewezen. Dat vinden vast ook de paar Marokkaanse vrienden die ik heb en die zich ernstig zorgen maken.

Dat zijn geen goede Marokkanen Wat had ik graag gelezen dat het twee Marokkaanse jongens waren Maar zegt u eens eerlijk: Al enige tijd geleden aangekondigd, maar nu in dit theater: De kronieken van Dominee Rubber van de Lutherse Brandweer. Wij zijn blij de eerwaarde in huis te hebben Als automobilist heeft Suffie in de loop der jaren de wereld vele malen onder zich door laten rollen, onder de meest extreme omstandigheden, in een enorme verscheidenheid aan automobielen en met soms waanzinnige snelheden.

Indien de stunts die Suffie in eigen of anders automobiel heeft uitgehaald, allen zouden hebben geleid tot overeenkomstige bekeuringen, dan zou het totaalbedrag daarvan het bruto nationaal product van een willekeurig derde wereldland ruimschoots hebben overschreden.

Dat Suffie daarbij nooit meer dan enige schade of letsel aan lijf, goed en leden heeft opgelopen, bewijst in ieder geval?? Suffie is een uitstekend chauffeur!

Tot grote ontsteltenis heeft Suffie vorige week echter moeten constateren dat het jarenlang soepel en behendig besturen van een automobiel geen garantie geeft voor eenzelfde behendigheid op de motorfiets, zeker niet als de berijder daarvan het roze papiertje nog geen jaar op zak heeft. Drama in twee bedrijven, het het scenario is als volgt Op het parkeerterrein van Suffie's arbeidslokatie is een gedeelte gereserveerd voor het stallen van motorfietsen en van de rest van het terrein afgesloten door middel van geelgeverfde betonblokken met een tussenruimte van ongeveer een meter.

Erop en eraf rijden is een kwestie van tussen twee blokken door laveren, maar omdat ruimte op sommige plekken wat smalletjes is, moet dat soms met een tamelijk haakse bocht.

En Suffie vindt het een beetje beschamend om daarvoor zijn motor tot stilstand te brengen en vervolgens met de voeten op de grond tussen de blokken door te manouvreren.

Daar heeft men Suffie tenslotte niet voor leren slalommen! En dus besloot Suffie dat het tijd werd om, net als alle anderen, te laten zien hoe kinderlijk eenvoudig het was om de haakse bocht al rijdend, met beide voetjes van de vloer, in een soepele beweging uit te voeren. Het moment was daar. Nadat Suffie zich in de nodige kledingstukken had gehesen, nam hij met bonkend hart plaats op de motor. Negentig paarden bokkend tussen de benen Snelheid maken, bocht inschatten en eindpunt in het vizier.

Suffie's hart sloeg op hol! Daar was het point of no return. Mens en machine in een waanzinnig experiment! Stuur om en gas houden. Kut, de choke trekt te hard! De motor slaat af en de motor begint om te vallen, klapt met de kuip op een betonblok Met de kracht der wanhoop houdt Suffie de machine overeind.

Gelukkig, geen getuigen en zo te zien geen zichtbare schade. Verfstrepen op de kuip, die zijn er met?? Starten, schakelen en wegrijden, alsof er niets aan de hand is. Onderweg naar huis was Suffie het voorval bijna vergeten, totdat er een dikke en stinkende rookwolk vanuit het motorblok begon op te stijgen.

Onderzoek wees op een scheurtje in de oliekoeler, een onderdeel dat na het slopen van zo'n beetje de gehele voorzijde vrij gemakkelijk is te vervangen maar waarvan de aanschaf een aardige deuk in Suffie's motorbudget gaat slaan. Al weer een week rijdt Suffie weer per vierwieler naar de werkstek, superieur glimlachend als hij 's morgensvroeg, met hoge snelheid aanrijdend en met een snelle en soepele beweging van de rechterhand de Suffiemobiel in??

Echte behendigheid mag tenslotte gezien worden! In verband met verbouwing vandaag vermoedelijk meerdere valse meldingen op de loglijst. Afgelopen weekend heeft Suffie wederom gedroomd van Nico Dijkshoorn. Dat is op zich niet opmerkelijk, dat gebeurt namelijk wel meer. Maar deze keer werd Suffie niet krijzend en schuimend wakker, badend in zijn eigen zweet en urine en gedoemd de rest van de nacht in afzondering buiten de echtelijke sponde door te brengen.

Suffie opende de ogen in volmaakte ontspanning, verkwikt en uitgerust. Toch waren het geen voor Nico abnormale dingen die hij in Suffie's dromen uitspookte. Feitelijk probeerde hij het zieltogende lichaam van een levend gevilde dolfijn te transplanteren in de afgestroopte huid van een doodgeknuppeld zeehondje, heel alledaagse Nico-dingen dus. Een ook het feit dat hij het stuiptrekkende wezentje consequent Sebastiaan Laurijsse bleef noemen, was op zich niet opmerkelijk.

Suffie concludeerde dat het niet aan zijn droom lag, maar aan zijn veranderde referentiekader. Nico is niet de diabolische, gehoornde verschijning met slagtanden, bloeddoorlopen ogen, een enorme, vierkante paars geaderde kop met de walm van zwavel, verschraald bier, zware shag en urine. Nico heeft een goedmoedige kop, met markante en schrandere ogen, een duidelijke en vriendelijke stem en in zijn conversatie is niets te horen van de masculine plattitudes, de obligate grofheden en de overdonderende rancune die we kennen van zijn geschreven teksten, waar we allemaal zo van houden, maar die we ook een beetje griezelig vinden.

Nee, Nico oogt en klinkt als Suffie's stapmaat. Sterker nog, Nico is zijn stapmaat. Nico is het archetype van eenieders stapmaat. Als Suffie zijn ogen sluit en aan Nico denkt, dan doet Suffie's fantasie onmiddellijk de rest: Hee, Nico, nemen we er nog een?? Ik moet echt naar huis, anders heb ik weer gelazer.. Eentje kan toch geen kwaad? Nou vooruit dan, nog een cola light graag Tijd voor een bikini-line , Nico?

Ga je op vakantie? Jongens ik moet echt gaan, anders krijg ik gelazer thuis. Zijn jullie er morgen weer? Ik kan wel weer een paar fijne vuistneukverhalen gebruiken, want ik ben er bijna doorheen. En dan betaal jij weer onze drankjes, hahaha!!! De duivel is verdwenen, de boeman is getemd en de wolf blijkt toch menselijk. En dat zal niet alleen invloed hebben op de frequentie waarmee Suffie's beddegoed in het vervolg verschoond gaat worden, maar op onze hele wereld.

Suffie voorziet het ontstaan van?? Of is dat zijn hunkering naar knus?? Plotseling vindt Suffie al dat roze hoogst irritant. Geheel tegen mijn principes in heb ik gemeend dit postje een beetje te moeten redigeren. Laten we het houden op: Volgens een Duits onderzoek faked 59 procent van de Duitse mannen wel eens een orgasme. Zou één van de herrn mij dat eens een keertje voor kunnen doen? Alleen al de vaststelling dat Suffie initiëel meer haar heeft dan Nico Dijkshoorn is een gedachte om te koesteren Met bloed, zweet en tranen verdedig je je vrije dag bij je baas, omdat je zoon vakantie heeft en je vrouw niet overal voor kan opdraaien.

Hij slaat je om de oren met bergen werk en dwingt je op de knie? Maar dapper kom je terug Je vloekt, tiert, dreigt met opstappen en na een keiharde verbale worsteling jaag je hem de touwen in en bevestigt hij hijgend en met het bloed op de lippen dat je die dinsdag niet hoeft te komen.

Die dag zit je schuldbewust thuis terwijl je zoon al uren lang buiten speelt. En je vraagt je af hoe het je collega's vergaat. Je bent je er ernstig van bewust dat ze door jouw afwezigheid vermoedelijk tot over hun oren in de stront zitten, vanwege het werk dat jij hebt laten liggen. Om je geweten te sussen tik je op de computer een aantal reflectieverslagen die door de drukte zijn blijven liggen.

Aan het eind van de dag log je met trillende handen in op het bedrijfssysteem, om te kijken hoe het je de volgende dag zal vergaan.

Je bek valt open. Je staat niet ingepland Woedend verbreek je de verbinding. Waar ging het nou allemaal om?? Morgen om acht uur belt Suffie zijn baas, dat hij er nog een dagje achteraan plakt Vermoedelijk is deze mail nooit aangekomen in verband met een storing bij Chello. Vallen die puzzelstukjes niet mooi op hun plaats..?? Dat eeuwige gedoe over die batterijen moet maar eens een keertje afgelopen zijn! Vrouwen die de batterijen uit de afstandsbediening van de TV halen, hoe komen ze er bij?

En dan ook nog eens met elkaar lopen smiespelen of ze heel slim zijn. Nee, volgens Suffie zit dat heel anders in elkaar. De grootste boosdoeners zijn die apparaten zelf. Toen Suffie en Suffinnetje voor het eerst aan het experimenteren sloegen, waren speeltjes eenvoudig en zuinig. Maar zo'n Tarzan, om maar eens wat te noemen, die heeft ondertussen meer toeters en bellen aan boord dat de USS Enterprise!

Logisch dat zo'n apparaat batterijen vr?? De eerste vibrator met ingebouwde MP3 speler ligt ongetwijfeld al klaar bij de groothandel Kijk, Suffie is niet onmenselijk.

Maar net zoals Suffinntje verwacht dat hij rondkomt met zijn tweewekelijkse fles Jack Daniels, verwacht Suffie dat?? Welnu, Suffie heeft weinig verstand van seksspeeltjes, maar 10 penlites lijken Suffie ruim voldoende voor een week dubbelgepenetreerd vibreren, zelfs als vrouwlief de hele handwerkclub op een laagfrequent-party uitnodigd.

Zelf heb ik in ieder geval mijn maatregelen genomen: Overigens begint in ieder geval?? Geen gedoe meer met batterijen, maar fijn spelen met energiezuinige, huishoudelijke- en kantoorartikelen. Suffie's eerste aanschaf in dit kader? Niet dat deze ongebreideld seksueel genot zou kunnen schenken, maar om in geval van nood toch in staat te zijn om vanaf de bank de televisie aan en uit te drukken In verband met domestieke problemen in Huize Suffie vooralsnog even geen stukjes meer van Lynda Na ongeveer een half uur, nadat wij het schijfje een tweede leven als UFO vergunden, bleef de volgende vraag ons prangen: Dat als u een onderstreepte tekst in een blaadje of krant tegenkomt, u de neiging heeft deze aan te klikken?

Vandaag was de begrafenis van een vrouwelijke collega van me. En ik ben er naar toe geweest. Dat lijkt normaal, maar ik mocht haar helemaal niet. Hoewel ik haar maar een paar maanden heb gekend en eigenlijk maar een enkele keer met haar werkte, klikte het niet.

Ik vond haar eigenwijs, arrogant, wollig, irritant betweterig en van alle soorten aantrekkelijkheid gespeend.

Ik meed haar, en alsof onze gevoelens pijnlijk wederzijds waren, ik had het idee dat ze mij ook meed. Nadat ze ziek was geworden, heb ik haar nog één keer gezien en gesproken. Sterk vermagerd, vrijwel blind en haarloos schudde ze zwakjes mijn hand terwijl ik haar vormelijk en met een gemaakt lachje sterkte en wijsheid wenste. En enkele weken later overleed zij. Tijdens de plechtigheid werd het beeld dat ik van haar had vreemd genoeg van geen enkele kant bevestigd.

Familie, vrienden en andere collega's roemden haar warmte, spontaniteit, inzet en sociaal gevoel, maar ook haar levenslust, doorzettingsvermogen en daadkracht. Natuurlijk, van de doden niets dan goeds. Ik heb nog nooit meegemaakt dat een overledene tijdens een plechtigheid als deze nog eens kritisch door de mangel werd gehaald, maar in dit geval was er sprake van oprecht verdriet en een onmiskenbare waarachtigheid en eerlijkheid.

Men hield van haar. Hier was een unieke persoonlijkheid heengegaan, een enorme hoeveelheid mensen gebroken en intens verdrietig achterlatend. De conclusie die ik moest trekken was voor mij even schokkend als beschamend: Op één of andere manier had ik mij laten leiden door een eerste indruk die totaal verkeerd was.

En ik was nooit in staat of bereid geweest om dat beeld te herzien of bij te stellen. En het ergste is dat ik dat mezelf bijzonder kwalijk neem. Altijd heb ik mezelf voorgehouden een onbevooroordeeld en objectief persoon te zijn, met een fikse hoeveelheid mensenkennis en het talent om met iedereen door één deur te kunnen.

Maar het blijkt niet zo te zijn. Er is nooit een tweede kans voor een eerste indruk, zegt men wel. Maar het is nooit te laat om die indruk te herzien. Kijk eens naar de mensen om je heen en probeer eens te doorgronden hoe ze werkelijk in elkaar zitten. Probeer eens te kijken waarom die afkeer of antipathie bestaat en welke rol je daar zelf in speelt. Maar doe het wel snel. Nu kan het nog Weet u wie er nou eigenlijk de sukkels zijn op seksueel gebied? Die anderen, die hebben het prima voor elkaar.

Kijk, nog niet zo lang geleden was het allemaal helder. Wij waren normaal en die anderen, die weken af. Lesbo's en homo's, wij wisten hoe het zat. En anders vroegen we het gewoon: En wie het vrouwtje? Bij de lesbische stelletjes was het eenvoudig. O, wat heerlijk toch, die veilige en overal geldige stereotypes. Helaas voor ons blijkt het allemaal anders te zijn, blijken onze stereotypes waardeloos. Maar waarom dan die drang om homoseksuelen zo'n rolverdeling op te leggen?

Omdat we bang zijn. Bang en jaloers omdat een heteroseksuele relatie zo verschrikkelijk beperkt is. Neem nou eens seks. Wat geweldig als je van het zelfde geslacht bent. Geen vaste rolpatronen, moeiteloos wisselen van plaats, van elkaar weten hoe je in elkaar steekt. Standje 69 in perfecte fysieke symetrie, bij dames volledig in balans, bij heren rotsvast gekoppeld. En bij de meer 'klassieke' posities? En kwestie van omdraaien en de rollen zijn verwisseld.

De gepenetreerde penetreert en de uitvoerder ondergaat. Samen genieten van een hulpstuk? Wat een stumperige, rolvaste vertoning. Die hele Kama Sutra die door iedereen zo wordt bejubeld: En hoezo vastgeroest in rolpatronen? Ik moet de eerste man nog spreken die toegeeft dat hij zijn kransje de avond daarvoor heeft laten oprekken door vrouwlief met de voorbind-janneman. Nee, dat wordt niks Ik weet niet hoe het met u zit, maar ik ben nou eenmaal zo.

En ik zal het ermee moeten doen. Vanavond maar eens vroeg naar bed. Wie weet heb ik een helder moment De afgelopen weken heb ik regelmatig last van een pijnlijke rechterteelbal. Niet dat ik het uitgil of 's nachts niet kan slapen, maar zo'n dreinerige en op de achtergrond sluimerende pijn, die vooral opspeelt als ik even met mijn benen over elkaar wil zitten, een potje voetbal of een beetje schielijk een broek aantrek.

Uiteraard heb ik het gekwetste orgaan aan een zorgvuldig onderzoek onderworpen, maar dat leverde niets op. Ze voelen beide mooi gaaf aan, zijn niet asymetrisch, niet verkleurd, niet vergroot en produceren nog steeds ruimschoots de dagelijkse hoeveelheid genetisch materiaal. Ook Suffinnetje, die deze organen gewoonlijk wat vaker van dichtbij meemaakt, heeft geen afwijkingen kunnen constateren. Dagen heb ik in mijn geheugen lopen wroeten. Was er iets gebeurd wat ik vergeten was?

Een verkeerd aangekomen trap bij het voetballen? Een te sappige opmerking tijdens dronkenschap? Een paaltje over het hoofd gezien? Pas toen ik enkele dagen een testikeldagboek bijhield, kwam ik er achter dat mijn klachten voornamelijk opspeelden als ik langdurig op de motorfiets had gezeten.

Ik had een motorbal! Reconstructie heeft ondertussen uitgewezen hoe het euvel ontstaan is. Doordat ik iets voorover over de tank hang schuif ik tijdens het rijden automatisch iets naar voren, tot het uiterste puntje van het zadel. En daarbij komt mijn testikel uiteindelijk vrijwel onmerkbaar steeds meer klem te zitten tussen lichaam, zadelrand en benzinetank.

En zo'n tank is koud, hard en onhandig lomp gevormd. En die strakke motorbroek helpt ook al niet echt mee! Nu de oorzaak bekend is, ben ik hard aan het nadenken over een oplossing. En dat is best nog wel moeilijk. Een aantal op een rijtje: Er is nog een andere mogelijkheid: Nasturtium officinale ; "Spokanische ~": Nymphaea rubra ; witte ~: Elodea ; brede ~: E- canadensis ; smalle ~: Triturus cristatus ; kleine ~: Elsa Metrusse-Heelfer ~ van de Heer M. Metrusse-Heelfer; indien de vrouw haar eigen achternaam weer voert msj Elsa Heelfer trk.

Plantago ; grote ~: P- major ; ruige ~: P- media ; smalle ~: Catocala fraxini ; rood ~: Petriy zoverte nyses armtganos; idioom: Elsa bladide eft papiygoe; ik wens geen koffie: Epipactis ; breedbladige ~: E- helleborine ; moeras~: A melde B armt kÿl-gÿp; ten ~ langs: Mustela nivalis ; zo bang als een ~: Petriy linne, óps ventûs fesenn; ik weet niet naar ~ ze heen gaan: Elsa linne ón hôm, té nert tiffe eft hûchos; bt samen met vz » die C ; » dat C.

Goedkope escort den haag priveontvangst grote borsten

Misschien is het omdat ik nu alleen ben, in een huis met een verleden. Een huis waarin misschien ik weet niet wat gebeurd is: Eigenlijk weet ik niet eens of de mensen van die foto's de vorige bewoners wel zijn. Het kunnen wel gasten zijn geweest, of misschien hebben er wel bewoners tussen gezeten.

Wat ik wel weet is dat de vorige bewoners zijn doorgestroomd naar een?? Mocht ik ze nog een keertje tegenkomen, dan zie ik het vanzelf. Kan ik meteen vragen waar zij dat schattige leren rokje vandaan heeft Dat toch ooit de tijd zou komen, dat je moest besluiten een dagje uit te trekken om achterstallige emails weg te werken Kijk, dat is nou vooruitkijken! Vorige week een huur-DVD gehaald die vandaag uitstekend bij mijn stemming paste!

Kijk, dat gebeurt mij nou weer! Toen ik gisteravond thuis kwam uit de stad, na een echte, originele kroegentocht met mijn vriendin leve de oppas!! Vol ongeduld zette ik de laptop onder stroom en riep ik het inlogscherm van mijn gastheer op.

Dat was geen inlogscherm, dat was een onbegrijpelijke reeks onduidelijke tekens en foutmeldingen die ik op het scherm kreeg! F5 hielp niet, net zo min als opnieuw opstarten. Wat het ook was, het lukte niet! Geen mooi verhaal voor meneer Sufmans!

Nee, meneer Sufmans had het nodig gevonden zijn site compleet in de soep te helpen, net op het moment dat ik boordevol inspiratie aan de slag wilde! Toen ik vanmiddag zag dat het euvel was verholpen, wilde het verhaal eigenlijk niet komen. Gisteravond, na een fles wijn, een halve fles amaretto en een paar fluitjes ter afsluiting, leek het allemaal zo briljant. Maar vanmiddag bleef er eigenlijk niets meer van over.

Die Brat Pitt look-a-like op de Grote Markt was me achteraf eigenlijk iets te Amsterdams en rook te veel naar bier, en die tafeldans met een bierdoordrenkt topje was misschien ook niet zo passend. En dan trok ik hem niet eens omhoog, zoals mijn vriendin dat wel deed! En die aandacht daarna, dat was toch uiteindelijk niet zo cool! Evenmin als door de politie thuisgebracht worden omdat we het gaaf vonden om in de bosjes van het Leger der Heils te piesen Maar goed, dat verhaal zult u dus moeten missen.

Sinds gisteren is Electric Luna ineens definitief van het web verdwenen. Geen tekenen meer van wat ooit was. Het is goed zo, alles leeft bij Maanisch! Meer dan ooit zelfs.. Als doorgewinterd computeraar wil Suffie zijn kennis en ervaring graag met u delen. Met name de verse ervaringen met Suffie's publicatiesysteem Movable Type versie 2. Vandaag is het tijd voor grot onderhoud en reparaties.

Nadat ik mijn oude bloggerpostings heb ge? Het hele bloggerarchief is in drie hapklare brokken naar binnengewerkt en in de archieven opgenomen. Op een klein aantal niet terzake doende entries na ivm.

The Corrs - Talk on Corners Drie lekkere wijven met stemmen als Ierse bergbeekjes door de zomernacht, die samen met hun hippe broer popmuziek maken met een Iers folkloristische ondertoon. Gooi daar een paar grote producers en musici tegenaan zoals Glen Ballard en David Foster en je krijgt een CD vol lekkere liedjes, modern geproduceerd en een snuifje Ierse mystiek.

Soms helaas iets te gladjes en iets te braaf. Heel aangenaam deze CD, daarna zijn de dames helaas ingepalmd door de hitlijsten Jawel, daar was ik weer! Een goed gesprek met Heer Sufmans, gevolgd door een tweede met mevrouw Sufmans, hebben de lucht aardig geklaard! En vanaf vandaag zal ik weer regelmatig een bijdrage komen inkloppen.

Wel vanaf mijn eigen computertje, daar waren alle partijen het wel over eens! Maar het gaat goed met me, dank u wel! Er zijn me in de afgelopen periode geweldige dingen overkomen.

Of eigenlijk heb ik een aantal geweldige dingen gedaan! Sinds drie weken heb ik een eigen flatje in Almere, met uitzicht op het water en een caf? Via een collega heb ik een leuk laptopje opgesnord, waarmee ik vorige week donderdag op de kabel ben gekomen. Ik heb een baan! Op 1 december ben ik begonnen op de service desk van een groot technisch bedrijf in Almere.

Niet helemaal wat ik wil, maar ik zit niet meer op hete kolen. Begin van de maand heb ik op een beurs in Amsterdam een prachtige fotoserie van mijzelf laten maken, twee weken geleden zat ik ineens in Helsinki, bij een vriendin die ik al acht jaar niet gezien had, en afgelopen maandag heb ik mijn eerste, echt helemaal eigen auto gekocht.

Maar het mooiste nieuws is dat mijn ex-vriend Rogier vorige week voor de zaak naar Saoudi Arabi? Sindsdien heb ik mijn twee katten, Dr.

Martin en Pieps, weer bij me in huis. En van al die leuke dingen, die ik de afgelopen twee maanden heb mogen meemaken, is dat het enige geweest wat me echt tot tranen toe heeft geroerd. Fijn er weer te zijn Bovendien is de gelukkige gebruiker ook nog eens in staat zijn genetisch materiaal over een afstand van zo'n vier meter weg te spuiten. Suffie moet daar dus even niet aan denken Allereerst, wat is het nut? Van de miljoenen zaadjes die we per ejaculatie produceren is er slechts??

En zitten er hier misschien dames te wachten op de mogelijkheid om zich op afstand te laten bevruchten? Leuk misschien, een avondje prijsschieten. Maar de pen-en-gat constructie zal toch bij de meeste mensen favoriet blijven! En dan de praktische kanten. Okee, de tijd dat Suffie zijn bed en kamer schoonhield door simpelweg het slaapkamerraam open te zetten is wel zo'n beetje voorbij, evenals de periode dat Suffie zich met zijn toenmalige egaa in zijn flatje in de Amsterdamse Bijlmer amuseerde met het van de muren spuiten van de in grote getalen aanwezige kakkerlakken.

Maar als een echt gemis ervaart Suffie dat beslist niet. Denk eens aan de gruwelijke slippartijen op het slaapkamerlaminaat. Of de steeds terugkerende verstoppingen in het riool door de stollende werking van eiwitten in combinatie met heet douchewater. En wat te denken van het effect op het mannelijk metabolisme? Die troep moet toch ergens vandaan komen? Zo'n mannenlijf, hoe sterk en groot dan ook, daar kan je toch niet ongestraft dagelijks een koffiemok vol eiwitten aan ontrekken?

Suffie heeft nu al moeite met het handhaven van zijn intern biochemisch evenwicht! Het is ook goed om te weten dat het nauwelijks opwindend is om iedere poging tot orale bevrediging af te moeten sluiten met een Heimlich-manoeuvre. Of met een halfgevulde speciekuip door de gangen van de spermabank te moeten wandelen.

En laten we het maar niet hebben over de pseudo-lollige opmerkingen van de -meestens?? U denkt toch niet dat ik op mijn handen naar huis toe wandel? Jouw badkuip of de mijne? Hou je wel genoeg over voor de rest van je leven? Heeft u wel een milieuvergunning? Haal nu die olifant maar onder het bed vandaan. Heeft u gisteren soms een yoghurtfabriek overvallen?

Of het zouden ze milieutechnische bedrijfjes moeten zijn die op dit moment bij tientallen uit de grond omhoog schieten. Tenslotte, het komt niet alleen ergens vandaan, het moet ook ergens heen!

Breng de melk voorzichtig tegen de kook aan met, daarin de buitenste, groene schil van de limoen en een overlangs opengesneden vanillestokje. Laat het 10 minuten zachtjes trekken.

Scheidt ondertussen 5 eierdooiers en klop deze schuimig met 75 gram suiker. Voeg de slagroom erbij. Verwijder met een puntmesje het merg van het vanillestokje en roer dit door het mengsel.

Giet het mengsel in vier vuurvaste schaaltjes en plaats deze vervolgens, afgedekt met allu-folie, in een voorverwarmde oven graden. Laat het geheel ongeveer een uur of iets langer staan, tot het mengsel gestold is.

Laat het geheel op kamertemperatuur afkoelen en plaats het dan in de koelkast om door en door koud te worden. Vlak voor het opdienen bestrooien met een laagje suiker en deze vervolgens met een hobbybrander laten smelten tot ze licht carameliseert.

Zwaar, slecht en ongezond! Soms is Suffie een charismatische man van de wereld, die neemt wat hem toekomt, zijn pad rotsvast voor zich uitrolt, erop vertrouwt dat zijn wil het enige nodige is om zijn doel te bereiken en gelooft in de rijkdom van zijn lotsbestemming. Soms is Suffie een realiteitsarme dwaas met te veel fantasie en een neiging tot na? Vanaf heden is Suffie ook internationaal actief! Suffie heeft zich een filmscanner aangeschaft. Kan Suffie eindelijk die geheime pikante negatieven van zijn ex bekijken!

Eens in de zoveel tijd neemt Suffie zijn loglijstje eens kritisch onder de loupe. Daarna volgt een moeizaam proces van schrappen en toevoegen. Nieuwe oogst die in Suffie's ogen een kans verdient wordt bijgevoegd, terwijl anderen moeten verdwijnen. Dat laatste heeft niets met kwaliteit of relaties te maken, maar Suffie wil in zijn loglijstje graag uit laten komen wie hij dagelijks of regelmatig leest. En omdat ook Suffie niet alle tijd van de wereld heeft, en slechts beperkte ruimte in zijn sidebar, zijn keuzes daarbij onontkoombaar Suffie heeft in ieder geval drie nieuwe logs toegevoegd.

Volgspot en Tweespalt zijn beiden afkomstig uit het min of meer vaste reactieteam van Luna , wat op zich geen garantie van kwaliteit is. Volgspot mixt mooie observatie uit het leven met venijnige beschouwingen uit de actualiteit. Tweespalt werd mij anoniem getipt en is een dubbel log dat in mei al een keer van start ging, maar door ziekte van?? Carrie draait proef op het inmiddels verlaten domein van Hello Again en heeft de schier onmogelijke uitdaging aangenomen om ons Marti te doen vergeten.

Haar doel is om te bekijken of het loggen voldoende bevrediging biedt om straks op eigen domein verder te gaan. Suffie heeft het behaagd om alle drie de nieuwkomers een kans in zijn logtlijst te gunnen. Moeten ze het natuurlijk wel waarmaken!! Vandaag is Suffie's vakantie van start gegaan. En het werd tijd ook, want in de afgelopen dagen was Suffie geen fijne collega voor zijn discipelen. Als een hondsdolle dragonder bewoog Suffie zich snuifend en brullend door de gangen, daarbij iedereen tracterend op woeste blikken en grauwende uitvallen.

Veel van Suffie's pupillen kwamen huilend en bevend uit een confrontatie met hun doorgaans minzame guru, en Suffie's medewerkers vluchtten naar hun kamers als Suffie's zwavelgeur door de gangen voor hem uitspoedde.

Maar het waren ook geen fijne dagen voor Suffie. Suffie beleefde deze week een behoorlijke terugslag van maanden lang op een te hoog tempo te veel werk doen, Suffie werd deze week geconfronteerd met een aantal spoken uit het verleden die nog verradelijk levendig bleken te zijn en uiteindelijk is de aankoop van Suffie's droomhuis door een reeks ingrijpende gebeurtenissen even ernstig op losse schroeven komen te staan. Daarom is het goed dat Suffie even een paar weken met de pootjes op tafel kan.

Hebben die arme lieden op Suffie's werk tenminste even de tijd om op adem te komen en kunnen de medewerkers van de Fascilitaire Dienst rustig en op hun gemak de schade herstellen die Suffie in de afgelopen dagen in het gebouw heeft aangericht, met inbegrip van de uiteengereten stoffelijke resten van diegenen die Suffie in de afgelopen dagen hebben gepoogd te weerstreven.

Maar ook voor Suffie is het goed zich even over te geven aan de digestieve en vlezelijke geneugten die Suffie zo dierbaar zijn. Alleen op die wijze kan Suffie in de komende tijd voldoende energie opbouwen om de wraakacties, die hem in het nieuwe jaar ongetwijfeld ten deel zullen vallen, het hoofd te bieden! Iemand nog zin in een borrel?? Onder het genot van een kop koffie, ploegde Suffie hedenmorgen door De Telegrof. Suffie's baas bekostigt voor het bedrijf de aanschaf van diverse kranten om bij het verrichten van de werkzaamheden in te kunnen spelen op de actualiteit.

De Telegrof is daarbij niet alleen een goed middel om de realiteitswaarde en integriteit van de overige kranten te benadrukken, in combinatie met de tamelijk sterke koffie die Suffie pleegt te drinken, werkt hij ook nog eens aangenaam laxerend. Het bericht met ongetwijfeld de meeste nieuwswaarde van vandaag was het artikel waarin Rudi Carell uitlegt waarom hij na 50 jaar de pias uithangen stopt met televisiemaken.

Hij vindt zichzelf te oud worden en wil een nieuwe generatie talenten de mogelijkheid bieden om de Duitse televisie te gaan opleuken. Daarbij stelde d'oude knar wel een heel goed punt vast: Horen we het eens van iemand die er verstand van heeft!

Al veel te lang wordt onze buis vervuild door een incestueus oudemannenclubje. Dinosaurussen, die er vooral heel goed in zijn elkaar van alles toe te schuiven. Je pikt ze er zo uit: Zodra er eentje een nieuw programma heeft, duikt de rest er in op. En en lol dat ze onderling hebben! Want niemand maakt Suffie wijs dat het apathisch klappende publiek er ook maar??

Gelukkig beginnen ook de omroepbazen iets te beseffen. Van Duyn en Brandsteder zijn steeds vaker alleen nog maar in herhalingen te zien, Viola Holt zit acher de kassa bij de C en Caroline Tensen is geparkeerd in een programma dat zo slecht is, dat ze binnenkort ongetwijfeld door de smaakpolitie gaat worden opgepakt. Nee, die Rudi Carell is zo gek nog niet! Hopelijk geeft hij met zijn woorden de huidige ontwikkelingen een beetje vaart mee!

Dan is het daarna de beurt aan al die zinloze en uit de ouwe doos te voorschijn getoverde kutspelletjes! Het wordt nog wel wat in televisieland..!! Gisteravond richtte Netwerk zich op Geertje van der Heide, oftewel Maria Hollanda , die zich sinds de val van Ceaucescu inzet voor het lot van kinderen in Roemeense kindertehuizen. De uitzending bevatte beelden van meerdere bezoeken van Geertje aan een kindertehuis in het Roemeense Tirgu Mures. Suffie heeft als gebiologeerd zitten kijken, met bonzend hart en een ijskoude klomp op de plek waar zich normaliter Suffie's maag bevindt.

Wie al wat langer op Suffie's log komt, of de archieven heeft aangeboord, weet dat Suffie zijn zoon zes jaar geleden heeft weggehaald uit een dergelijk kindertehuis in Timisoara, in het westen van Roemeni?.

Als Suffie zijn ogen dicht doet, ervaart hij weer die dwingende geur van armoede, verwaarlozing en rotting en ziet hij weer de smerige en broodmagere kinderen in hun kalverkratten, te apathisch om te huilen en hun hoofden heen en weer zwaaiend uit pure verveling.

Maar het was niet deze herinnering die Suffie van streek maakte. Gistermiddag kwam Kleine Suffie van zolder met een foto van een broodmager meisje van ongeveer vier jaar oud, gekleed in honderd maal verstelde en gerepareerde kleren.

Ze staat op de binnenplaats van het kindertehuis in Tirgu Mures en probeert zich schreeuwend los te trekken van iemand die buiten het beeld haar hand vasthoudt. Krista was door een Roemeens adoptiecomit? Suffie en Suffinnetje leefden in een wolk, ontvingen foto's, maakten een kinderkamer in orde en lieten alle rechtzaken gelaten over zich heenkomen.

Totdat de Amerikanen er lucht kregen en het Roemeense comit? Amerika liet weer eens succesvol zijn tanden zien en Suffie en Suffinnetje bleven achter met wat Suffie later de "kater van een virtueel miskraam" noemde. Die kater werd nog groter toen Suffie en Suffinnetje jaren later vernomen dat diezelfde Amerikanen Krista nog een jaar lieten zitten en haar vervolgens voor adoptie afschreven om dat ze ondertussen door haar gevorderde leeftijd "niet goed meer in de markt lag".

Dat Krista daardoor was veroordeeld tot een permanent verblijf in het tehuis, zonder kans op adoptie, kon kennelijk niemand iets schelen. Volgens Netwerk is er veel veranderd in de Roemeense kindertehuizen. Het eten is beter, evenals de medische verzorging, en de huizen zien er schoner en frisser uit.

Toch kan Suffie niet vergeten dat er een meisje rondloopt, elf jaar ondertussen, dat een kans op een beter leven heeft moeten missen omdat men een dom en nutteloos principi? Suffie heeft de beelden keer op keer heen en weer gespoeld. Maar hij heeft haar niet kunnen herkennen Eindelijk met mijn band de Music Maker gehaald! Jammer dat we al zes jaar uit elkaar zijn Is er wel eens uitgezocht hoeveel mensen er in de week voor de kerstvakantie door hun collega's worden gewurgd??

Ik heb verdomme die blogrol niet voor Jan Doedel op me site staan! Pingen met die handel!! Als u geen soppend tienermeisje bent, zal de naam u waarschijnlijk niet zo veel zeggen.

Justin maakt deel uit van het natte-kruisjes ensemble N Sync, maar is vooral bekend als bijslaap van Britney Spears, u weet wel, de nieuwe hedendaagse Heilige maagd, die van mening is dat geen enkele vorm van penetratie bijdraagt tot het verliezen van haar maagdelijkheid zolang de ziel maar rein is.

Justin heeft Suffie onlangs de oren doen spitsen en wel met zijn single "Like I love you". Dat heeft niets te maken met Justin's zangkwaliteiten, die op zijn best middelmatig zijn, en ook niets met het liedje op zich, dat ongeveer evenveel eeuwigheidswaarde heeft als de gemiddelde oprisping. Neen, Suffie's oren werden aangenaam verrast door het gebruikte drumgeluid. Geen laffe, digitale shit of zorgvuldig opgepoetste klapjes, maar lekkere, zingende knallen op een hoog opgespannen en ongedempte snare , met niet meer effect dan de ambiance in het drumhok en het resoneren van de platte, houten ketel.

Dat maakt Suffie blij, welk liedje er ook bij hoort. Suffie herinnert zich de tijden dat hij zelf regelmatig achter de kit kroop en dan eerst een half uur bezig was om een fatsoenlijk geluid uit de lokale pannenset te draaien: Justin heeft zo'n drumgeluid, dat de harten van drumpuristen sneller doet kloppen en de ritmici onder ons blije gevoelens schenkt! Bravo, meneer de producer. U heeft er een fan bij! Als u die Justin nou voortaan weer gewoon koffie laat halen en het muziek maken overlaat aan echte artiesten, dan komt het he-le-maal goed met u..!

In de design keuken, vol RVS en strakke lijnen, wreef hij de hazenruggen in met zout en peper. Door het sissen van de smeltende boter heen, hoorde hij gelach uit de huiskamer komen. Altijd weer gezellig, kerstmis. Vrienden voor het diner en de kinderen met een Disneyklassieker braaf in zijn werkkamer. Vanuit de huiskamer riep zijn vrouw. Welke wijn moest er nu open? De Fleurie of de Vacqueyras? Hij glimlachte, zijn vrouw was nooit zo'n wijnkenner geweest, zou het vermoedelijk ook nooit worden.

Het moest een combinatie zijn van verschillende indrukken die hem ineens in zijn greep had. De geur van de Nordland in de woonkamer, vermengd met een vleugje Anais Anais, het witte landschap voor zijn keukenraam en Fay Lovsky op de achtergrond.

Hij zat weet weer op de kurkvloer van het tweekamerflatje in de Bijlmer, samen met haar. De drie katten aanbaden het bord met daarop een stukje pat?

Ze draaide de dop weer op het flesje en legde haar slanke armen om zijn nek. Hij kuste de vage sproetjes op haar neus, streek met zijn hand door haar lange haar en legde de ander op haar strakke, maar licht bollende buik, van waaruit, zoals hij nu wist, het jonge leven binnen enkele weken kansloos en veel te vroeg zou verdwijnen. Een storm van emoties sloeg door hem heen: Hij hoorde weer de lieve woordjes de ze uitwisselden, maar ook de bitterheid en de verwijten die zouden komen.

In een fractie van een seconde, herbeleefde hij de diepe dalen en de prachtige pieken van wat eens was. En wederom besefte hij dat het nooit meer zo zou zijn.. Hij schrok op toen zijn vrouw een hand door zijn dunnende haardos haalde en een flessenopener uit de la pakte. Vlug legde hij de hazeruggen in de walmende boter en schoof ze met een vork even heen en weer. Met de rug van zijn hand wreef hij een traan van zijn wangen.

Die rottige uien ook!!! Herinner je je beloftes Een kus van een roos Zo gaat dat toch? Zoals een rollende steen bron: Vandaag hebben de eerste vuurwerkvandalen zich in de omgeving van Huize Suffie gemanifesteerd. Slechts enige minuten geleden galmden de klanken van kanonslagen en strijkers nog over Suffie's Landgoed. Enerzijds deden ze Suffie denken aan zijn eigen vlegeljaren, toen het stunten met vuurwerk nog geen asociaal fenomeen was, maar slechts een jeugdige wetmatigheid, waaraan iedere tiener zich diende te conformeren.

Ook Suffie heeft zich geamuseerd met het lanceren van blikjes en fietslampen, het opblazen van hondendrollen en vuilnisbakken en het experimenteren met de combinatie vuurwerk en conventioneel speelgoed. Suffie acht zichzelfs nog steeds de uitvinder van de fragmentatiebarbie, een voorloper van de hedendaagse plastic held Jihad Joe, die vermoedelijk dit jaar nog een knaller gaat worden.

Maar er is een andere kant, in de vorm van Kleine Suffie die na zo'n salvo met een van angst vertrokken koppie de trap af komt zetten om te vragen of het nu echt oorlog is. Een Kleine Suffie die vervolgens met geen bezem meer in bed is te krijgen, ook niet als Suffie hem de hernieuwde belofte schenkt dat hem nooit iets zal gebeuren zolang Suffie, al of niet gewapend, over hem waakt.

Op die momenten heeft Suffie, net als misschien veel gefrustreerde ouders in Suffie's jeugdjaren, heel even de absoluut foute, maar wel bevrijdende wens dat zo'n rotjoch een rotje treft met een h?? Lang - Drag KD Lang is misschien wel de enige countryzangeres die binnen het genre tot prestaties komt die ook bij het poppubliek ernstig worden gewaardeerd, dit in tegenstelling tot dames als Shania Twain en LeAnn Rimes, die ten gunste van de commercie de Ware Leer aardig hebben verlaten.

KD Lang gebruikt dit onderwerp echter als metafoor voor het omgaan met liefde en intermenselijke relaties. Resultaat is een verzameling prachtig geproduceerde en gearrangeerde liedjes, zo bloedstollend mooi gezongen, dat je er een brok van in je keel krijgt.

Waarom barsten Suffie's collega's in lachen uit als Suffie moppert dat hij zijn nagel heeft gebroken? In de wervende tekst, behorende bij het verkoopdossier van Suffie's huidige woonstee, wordt Suffie's landgoed omschreven als "een zonnige, royale en zeer kleurrijke tuin met een maximale privacy.

Aan de achterzijde loopt een verhoogd fietsdijkje, dicht begroeid met stekeligheden en van de wereld afgescheiden met een enorme schutting. De erfafscheiding naar de buren wordt aan?? Totale privacy, een waardig lusthof voor Suffie's gezinnetje. Het is dus niet verwonderlijk dat Suffie en Suffinnetje zich, zodra de weersgesteldheid dit toelaat, zich als een waarlijke Adam en Eva onder de sterrenhemel terugtrekken in hun Hof van Eden om hier vrijelijk, romantisch, maar vooral onbespied, in alle mogelijke variaties de liefde te bedrijven.

Cunnilingus in het zachte gras, op z'n Russisch tussen de bloembedden, pijpen op de tuinstoel, de missionaris op de verlengde Hartmanntafel, Grieks onder de zonnewijzer, botte anale seks tegen de schutting en liefdevolle tederheid tussen het kwakende kikkerkoor naast de vijver.

Absolute favoriet blijft echter Kleine Suffie's schommel, waarop Suffie en Suffinnetje -met aangepaste zithoogte- vrijwel alle acrobatische toeren kunnen uitvoeren die in de literatuur worden omschreven, plus nog een paar andere. Het is nog maar de vraag of het landgoed achter Suffie's nieuwe kasteel soortgelijke faciliteiten zal bieden. Over het algemeen is de begroeiing in nieuwbouwtuinen de eerste jaren vrijwel nihil en over de inkijk vanuit aanliggende percelen is op basis van de tekeningen nog niets te zeggen.

Suffie ziet het niet zitten om Suffinnetje te bestijgen onder aanmoediging van de buren, die met bier en chips hebben plaatsgenomen in het raamkozijn op hun eerste verdieping.

Suffie heeft geen zin in applaus vanaf het tuinpad achter zijn woning en al helemaal niet in de overbuurman die achter zijn computer vandaan klimt om zijn eigen vensterbank vol te kwijlen. Suffie en Suffinnetje hebben zich verzoend met het gegeven dat de inmiddels traditionele midzomernachtelijke tuinwippen, al of niet voorlopig tot het verleden zullen gaan behoren.

Er is tenslotte nog tijd genoeg voor het ontwikkelen van alternatieve circuits, vari? In ieder geval zal Suffie's schommel ook in deze tuin een prominent plaatsje krijgen. Want laten we eerlijk zijn, dat kunnen Suffie en Suffinnetje niet maken: Misschien wel even goed om te stellen dat ik hier niets mee van doen heb! Toen Suffie de koelkast opendeed, werd Suffie's reukorgaan subtiel beslopen en vervolgens vrijwel onmerkbaar gepenetreert door een licht aromatisch vleug die door Suffie's digestieve geheugen niet zo??

Het daarop volgende onderzoek leverde in een verre uithoek, ergens achter de botervloot, een onbekend Tupperware-bakje op, met daarin een laag onbestemd roze weefsel. In een opwelling trok Suffie de deksel van het bakje.

Dat was niet zo'n goed idee In ongeveer drietiende seconde determineerde Suffie de roze substantie als een kipfilet, waarvan het tijdstip van overlijden niet meer binnen een marge van tien weken kon worden vastgesteld. Toen werd Suffie frontaal getroffen door het vrijgekomen aroma en ervoer hij de totale sensatie van de dood in zijn meest walgelijke gedaante. In pure doodstrijd probeerde Suffie's spijsverteringsstelsel zich binnenste buiten te keren terwijl Suffie's longen totaal blokkeerden.

Gouden vlekken, dansend in een kleurig universum. Een weldadige warmte die vanuit Suffie's onderbewustzijn naar boven welde en een droom beloofde vol bloemen, kalmte, zaligheid en prachtige kleuren. Met een ruk ontwaakte Suffie uit zijn verdoving, sloot de mond en rukte zijn blik los van de in Suffie's fantasie pulserende en golvende substantie. Er volgde een rappe sprint naar buiten, de ijskoude avond in. Opgelucht reutelend strompelde Suffie over zijn landgoed terug naar Huize Suffie en dacht na over leven en dood.

Suffie bedacht zich dat de buurvrouw ooit eens had verteld over haar geloof in leven na de dood. En Suffie was er van overtuigd dat zeer binnenkort, indien de aangekondigde temperatuurstijgingen zouden doorzetten, het bewijs daarvan zich spoedig in de vuilnisbak zou gaan ontwikkelen. Een mooie en geruststellende gedachte, zo in de donkere dagen voor Kerstmis Kan ik hier reparaties opgeven?

U weet wel, zo'n ding dat je in je Dan verstond ik het goed. Maar ik snap niet helemaal wat u wilt.. Nu trilt hij wel als een achtelijke, maar die pareltjes gaan niet meer op en neer en het klinkt alsof er wat aanloopt.

Wij hebben reparateurs in dienst, ik geef de klacht alleen door aan de technische afdeling. Niet dat ik niet zonder kan, maar het was een kadootje voor mijn vrouw. En ik vind het zo'n teleurstelling voor haar, begrijpt u? Maar ik geloof niet dat ik u kan helpen, dit soort opdrachten krijgen wij nooit.

Gaan die dingen dan zo weinig kapot? Ik vond deze wel erg snel naar de vaantjes. Kijk ik begrijp dat je er niet mee kunt gooien, maar dat zo'n ding het na?? Maar het gaat mij om het principe. Zo'n ding kost 45 euro en dan moet hij het gewoon doen! U gaat toch ook niet met een half defecte vibrator in uw doos poeren? Heeft u een afhaalservice? Kleine moeite, hoor" "Meneer, denkt u niet dat het beter is om naar de winkel te gaan waar u die..

Misschien dat die er iets aan kan doen. Dat was op de beurs, en ik weet bij god niet, hoe die zaak heet. Bovendien, als je hem eenmaal gebruikt hebt, nemen ze hem ook niet meer terug. U kunt ook niet langskomen om dat ding tijdens het gebruik voor ons heen en weer te bewegen?

Als vervangende dienstverlening, tot ik een nieuwe heb gekocht of zo? In ieder geval bedankt voor de informatie.. Miles Davis - Tutu Ooit was Suffie slagwerker bij een fusiongezelschap. En bij die status hoorde de aankoop van tenminste??

De keus viel op deze CD van trompetvirtuoos Miles Davis. Davis laveert met zijn breekbare en subtiele spel moeiteloos tussen de funky en syncopisch geprogrammeerde sequencerpartijen van bassist Marcus Miller toetsenist George Duke door en levert zo een prettig voortkabbelende en modern klinkende CD af met helaas een iets te hoog wijn en Franse kaasgehalte. En daarvoor had hij zijn eigen bandje: Deze band kwam half jaren tachtig in de picture, in de slipstream van bands als Scritti Politti, Duran Duran, Level 42 en ABC en maakte gladde synthipop met een punky randje.

Belangrijkste kenmerken van King waren de vette synthklanken, de knorrige bas en de smartelijke vibrato's van Paul King zelf. De CD kwam na twee tamelijk succesvolle singles, namelijk "Love and Pride" en "Taste of your Tears" op deze CD in een walgelijke remix en bevat voor die tijd trendy materiaal, ruimtelijk geproduceerd en uitstekend gespeeld, maar nergens echt pakkend.

De meeste nummers, met uitzondering van de twee eerdergenoemde singles, blijven dan ook niet echt hangen. Met ingang van heden gunt Suffie zijn lezers een blik in zijn CD verzameling. Geen zorgvuldig geselecteerde keuzes uit cultureel verantwoord materiaal, geen "kijk mijn eens hip zijn" onthullingen, maar een lukrake greep tussen de schijfjes die in Huize Suffie rondzwerven, inclusief de krijgertjes, de miskopen, de geleende plaatjes, studiemateriaal en jeugdzonden.

Suffie toont u dus niet alleen de trots van zijn collectie, maar ook de meer genante keuzes, de lachertjes en de cultureel onaanraakbaren, inclusief commentaar en beoordeling. Aangezien Suffie enkele honderden CD's in huis heeft, wellicht een teken dat de continu? Dat gaat volledig aan mij voorbij.

Ik ben namelijk geen homo. Ik neuk of pijp geen mannen en laat het ook niet bij mij doen. Mijn vrouw taalt heeft geen interesse voor andere mannen, is dus volkomen monogaamm en volledig te vertrouwen. Zelf ga ik al een paar jaar niet meer vreemd, althans niet serieus. En dan zeker niet met vrouwen waarvan ik denk dat ze een turbulent seksleven hebben. Ik gebruik geen drugs, spuit geen vreemde stoffen in mijn lijf, laat me niet in met hero? Ik ben ook niet bang voor homo's of zo.

Ik geef ze gewoon een hand. Mijn homofiele neefje kan zelfs een kus van me krijgen, dat vind ik heel gewoon. Een kennis van mij is seropositief, maar hij komt hier gewoon over de vloer. En het glas en het eetgerei dat hij gebruikt gaat gewoon met alle andere spullen de vaatwasser in. Al lang niet meer. Zelfs al krijg je het, steeds meer AIDS pati? Geen reden dus om zo krampachtig over AIDS te blijven doen.

Natuurlijk geef ik ook geld, kunnen ze in derde wereldlanden straks gewoon overal condoomautomaten ophangen. Een kwestie van prioriteiten stellen, daar zijn ze daar nu eenmaal niet zo goed in.

Gaat dus volledig aan mij voorbij. Een zondag als alle andere zondagen! Waarom voel ik me dan juist vandaag zo'n ongelofelijke LUL??

Internerings- en opvoedingskampen, hogere straffen, meer bevoegdheden voor justitie en politie, preventief oppakken en fouilleren, opvoedingsprogramma's voor afglijdende jongeren, gedwongen afkicken en meer bevoegdheden tot het uitvoeren van lijfstraffen op scholen, het klinkt Suffie allemaal als muziek in de oren!

Hadden die rotjochies maar met hun jatten van Kleine Suffie's step af moeten blijven! NOS Teletext, pagina meldt: Tijdens hun vorige gesprek kregen de twee een aanvaring. De gekte rondom BNN's Weblog top 40 is nu definitief losgebarsten. Met name de jacht op stemmen doet aardig wat stof opwaaien. Sommige vrouwelijke loggers beloven zelfs hun borsten op het net tonen in het geval dat ze door toedoen van hun stemmers op nummer?? Bovenstaande heeft Suffie doen besluiten zijn lezers niet langer op te roepen om te stemmen op "De wereld volgens Suffie".

Bovendien roept Suffie alle andere mannelijke loggers op om vanaf heden de Weblog top 40 te boycotten. Klik onder voor de u best passende motivatie: De correcte motivatie De werkelijke motivatie. Choreograaf Dan Karaty is ernstig op het matje geroepen door het management van popster Kylie Minogue omdat hij, ter ondersteuning van de verkoop van zijn fitnessvideo "Hotpants Workout", claimt dat Kylie haar onberispelijk strakke bilpartij heeft te danken aan zijn trainingsprogramma.

Kylie op haar beurt, zegt dat zij haar schier ideaal gemodelleerde bips uitsluitend te danken heeft aan haar eigen inspanningen. Eigenlijk is dat jammer, want zowel Kylie als Suffie weten donders goed waaraan zij haar als uit marmer gehouwen achterste te danken heeft: Deze pas ontwikkelde methode is gebaseerd op een recente ontdekking dat directe prikkeling en training van de schede- en anaalspieren een sterk stimulerende invloed hebben op de ontwikkeling van gezond en stevig weefsel in de bil- en bovendijbeenspieren van vrouwen en de verbranding van overtollig vetweefsel.

Sterker nog, deze vorm van interne stimulatie, die grotendeels bestaat uit een combinatie van prikkeling van vaginaal weefsel en oefening van de bovengenoemde spiergroepen, blijkt 2 tot 5 maal zoveel effect te hebben als conventionele "externe" stimuleringsvormen, zoals massagebanden en fitness.

Centraal in de Superbutt-methode staat een intensief trainingsprogramma in combinatie met een?? Bij de basisoefening ligt de trainer op een speciale mat op zijn rug en penetreert zijn cli? Tegelijkertijd voert de cli? Niet zelden ervaart de cli? Naast deze basisoefening, bestaat Superbutt uit nog een tal variaties met verschillende soorten penetraties en stimulaties. Helaas kunnen wij in dit artikel hier niet verder op ingaan, gezien de enorme concurrentie die er in deze martktsector heerst.

Superbutt is een tamelijk zwaar en intensief programma, waarbij mininaal drie maanden lang dagelijks wordt getraind. Juist omdat de training een stuk lustbeleving met zich meebrengt, wordt het programma echter over het algemeen als zeer effectief en genietbaar beschouwd. Hoewel de resultaten van Superbutt over het algemeen zeer goed te noemen zijn, beschouwt Suffie Kylie, die Suffie bij de ontwikkeling terzijde stond en feitelijk als proefkonijn diende, als zijn paradepaardje.

Helaas is er ook slecht nieuws: Dat heeft niet zozeer met de niet geringe kosten van de training te maken, als wel met het feit dat het programma alleen effectief is als een bepaalde mate van stevigheid en vormvastheid van de te trainen billen in aanleg aanwezig is.

Superbutt is dus geen ingrijpende figuurcorrectie, maar moet gezien worden als een laatste stap tot perfectie van de in aanleg bovenmodale vrouwelijke bips. Wilt u in aanmerking komen voor het Superbutt-programma dan dient u derhalve, naast een recente pasfoto voor archiefdoeleinden een goed gelijkende en recente foto in kleur van uw bilpartij in onbedekte staat, met uw aanmelding mee te sturen.

Aanmelden voor Superbutt kunt u overigens op de gebruikelijke methode, per mail, per reactiescript of schriftelijk per aangetekend schrijven. Ter afsluiting wil Suffie uw aandacht vragen voor het volgende reclameblokje, waarin uitgebreid zal worden ingegaan op de krachtige kaaklijn van Jennifer Lopez. BNN Blog top Zo heel af en toe laat Suffie het buikgevoel winnen van de rede en doet Suffie is ondoordachts, iets spontaans. In zo'n geval moet je niet lullig doen als zoiets anders uitpakt dan misschien de bedoeling was, of als de consequenties uiteindelijk minder wegwuifbaar blijken te zijn, dan ten tijde van het nemen van die beslissing.

Zo geschiedde het zaterdag dat Suffie in een laat stadium van zijn verjaardagsfeest besliste om toch maar een tweede fust bier aan te slaan, wetende dat hij deze van zijn lang zal ze leven niet meer op kreeg. Nu heeft Suffie op generlei wijze spijt van zijn beslissing. Het smaakte heerlijk en het aanwezige gezelschap was het meer dan waard. Maar Suffie ziet zich nu wel geconfronteerd met de gevolgen van zijn onbezonnenheid: Nu heeft Suffie er alle vertrouwen in dat de verhuurder er geen probleem van zal maken als de hele mikmak een dagje later terugkomt, maar dan nog blijft het vraagstuk staan hoe in een doordeweekse avond een bijna vol vat bier te ledigen.

Suffie heeft voor zichzelf al een aantal mogelijkheden de revu laten passeren: Suffie is er nog niet uit Die laatste optie lijkt zo aantrekkelijk!

Maar stel dat er veel mensen komen, dat het gezellig wordt en dat het vat inderdaad opgaat? Gevreesd moet worden dat Suffie dan, wellicht aangespoord door het succes, de drank en de sfeer, overgaat tot het aanslaan van een derde fust.

En dat was nou net niet de bedoeling! Dan geeft dat aangebroken pak chocomel toch minder problemen! Hij was niet mijn vriend, ik vond hem zelfs een beetje eng. Maar hij was onmiskenbaar?? Lezen, muziek en rijst eten worden een stuk minder interessant zonder Boudewijn. Lieve lezers en lezeressen. Het is vervelend maar waar, Suffie is brak!

Voor een enkeling zal dat niet als een verrassing komen. Suffie denkt er hard over om ook maar op chocomel over te stappen, of in ieder geval om niet langer meer het tempo van de visite proberen bij te houden. Jonge levers functioneren duidelijk beter dan iets oudere! En nu duikt Suffie er nog even een uurtje in Kan iemand mij vertellen wat wij de Sint ooit hebben misdaan??

Kijk, dat heeft Nederland nodig. Iemand die de afstand tussen politiek en amusement verder verkleint. Waren we er al een beetje aan gewend dat politiek steeds meer het karakter van een klucht begon te dragen, maakt Leefbaar Nederland er een compleet circus van!

Nu kan ik me voorstellen dat de partij zich afvraagt of de zeer kundige, maar bepaald kleurloze Fred Teeven wel voldoende charisma in huis heeft om voldoende zetels te verwerven, maar om er nou meteen zo'n hyperagressieve cliniclown-voor-depressieven tegenaan te gooien, daar heb ik wel wat moeite mee. Meneer Ratelband kondigt nu reeds aan dat het fileprobleem onder zijn bewind binnen no-time opgelost zal zijn.

Dat zie ik zo voor me: Voor hen zal exclusief de vluchtstrook worden opengesteld en de benzinepompen zullen worden omgebouwd tot friettenten, zodat er toch nog redenen aanwezig zullen zijn om de dure olieprijzen naar de comsument toe door te berekenen. Ratelband zal zich ongetwijfeld bedienen van de door hem uitgedokterde NRR methode, ofwel Neuro-Lingu? Onderwijl zal hij tijdens deze meditatie vast van de gelegenheid gebruik maken om op zijn gemak een vrouwelijk kamerlid uit te zoeken, die hem gedurende de lunchpauze van zijn overtollig genetisch materiaal kan afhelpen.

Maar wie moet hem straks in Godsnaam het Wekelijks Interview met de Minister President af gaan nemen?? Die zijn toch wel betere frietbakkers gewend Morgen is het zo ver Volgens mij was dat in voorgaande jaren ook niet zo! Goed, het is verre van ideaal, maar misschien helpt dit nieuwe kleurenschema me door mijn grafstemming.

In ieder geval is het lekker rustgevend en bespaart het mij commentaar van mijn medeloggers, die zich ernstig afvragen of ik een webstek voor een mausoleum aan het bouwen ben. Ik ben nog op zoek naar iets warms, iets levendigs en iets wat een beetje bij de inhoud kleurt. Hoewel ik niet van plan was om mijn cli? Vindt u dat nou ook geen geinig bandje? Queens of the Stone Age heten ze. Geen nieuw bandje, en ook niet echt heel oorspronkelijk. Een beetje Slade, een beetje Kravitz, een beetje T-rex, een beetje Kinks en een hele hoop vuige, non-tech gitaar- en andere geluiden.

Fris, fruitig en leuk, joh! Kijk, en zo'n bandje zal je dan ook niet zien bij de MTV Music Awards, de perfecte gelegenheid voor alle volgevreten en zelfvoldane paradepaardjes uit de hedendaagse popmuziek om elkaars kruisjes te likken.

Kan iemand mij vertellen wat er nou eigenlijk goed is aan Alicia Keys? Of aan Enrique Iglesias, onder wiens vader we al genoeg hebben geleden? Hoort zo'n jongen niet gewoon in een gesloten inrichting te zitten? Diddy echt niets anders dan Yo zeggen met een zonnebril op? Of zou hij -rapper's eigen- ook zo goed met een vuurwapen overweg kunnen? Had iemand haar niet kunnen vertellen dat ze consequent een hele noot onder de toon zat?

Iemand die toch niet hoefde te spelen omdat zijn partij toch op de band stond? Het meest beschamend vond ik nog de uitreiking voor de beste Nederlandse act, Brainpower. Hebben we dan echt niets beters of representatievers in huis dan die pseudo Americano nepneger? Met z'n zorgvuldig gecultiveerde gangsta-accent en die gebaartjes, waar hij vast hele avonden voor in de spiegel heeft staan oefenen?

Wel lief dat ze voor de uitreiking van deze non-prijs even gebruik mochten maken van het decor, zou dat voor of na het gala gedaan zijn? Ook een origineel idee om er wat geschreeuw van publiek onder te monteren.

Helaas was het resultaat zo doorzichtig, dat het alleen maar beschamender werd. Ongetwijfeld hebben de heren die dit feest hebben georganiseerd ernstig in gewetensnood gezeten en is daardoor de aanwezigheid van Coldplay en Red Hot Chili Peppers te verklaren. Maar zelfs daarmee kunnen ze de ernst van hun culturele misdaden niet teniet doen, het kwaad is reeds geschied en het publiek reeds bezoedeld en verpest Als Nederlands muzikaal front zouden wij een teken moeten geven, een geluid moeten laten klinken waarin wij aangeven ons niet langer meer te willen laten ringeloren door de Heren der Wansmaak.

Sterker nog, we zouden het voortouw moeten nemen door alle omhooggevallen schoolmeisjes met hun kettinkjes en priktietjes van het podium te vagen en er Nederlandse bands en artiesten van kwaliteit neer te zetten. Volgens mij hebben we er daar genoeg van: Zetten we de Queens of the Stone Age in het voorprogramma, kunnen we ook mondiaal mooi nooit niet meer stuk!

Je wilt meer ruimte en koopt dus een nieuw huis. Als voorbereiding op de aankomende verhuizing, sla je aan het opruimen en flikkert een enorme bende aan ouwe troep bij het vuilnis. Als ik de keuken in loop om de afwasmachine te vullen, valt mijn oog op het klokje van de oven. Ik realiseer me dat het geluid van de douche ondertussen al weer zo'n twintig minuten hoorbaar is. Dat lijkt me voldoende voor een jongen van acht jaar oud. Enkele ogenblikken later hoor ik dat de douche wordt uitgedraaid.

Voldaan schenk ik nog een bak koffie voor mijzelf in. Is het leven eigenlijk niet mooi?? Het zit in de lucht! Ik ruik het, proef het, merk dat het steeds vaker aanwezig is in de lucht die ik inadem.

Het verval dringt in mijn lichaam, mijn botten en mijn geest. Onzichtbaar en onmerkbaar doet het zijn werk en laat me beseffen dat de lange midzomer van mijn leven niet zo eeuwigdurend is als ik in mijn jonge onverschrokkenheid altijd had aangenomen. Het verval uit zich in het steeds moeilijker wegtrekken van de ochtendwallen onder mijn ogen, de snelheid en doeltreffendheid van mijn Mae Geri en de stijfheidjes en pijntjes na langdurig zitten, sporten of zware arbeid.

Het verval dringt door in mijn seksualiteit, waarbij ik merk dat er steeds vaker dagen voorkomen waarin ik een vierde, of soms zelfs een derde ritje aan mij voorbij moet laten gaan.

Het verval waart ook rond in mijn levenssfeer. Het Grote Sterven houdt huis tussen mijn naasten de mensen in mijn omgeving. Een gruwelijke quizmaster speelt een dodelijke loterij met een steeds grotere jackpot, steeds dichter bij me en met steeds minder deelnemers Winst lijkt onvermijdelijk, en ik krijg het lot maar niet uit mijn zak Woensdag tikt mijn teller weer??

Dat betekent een stapje dichter tot de oneindigheid en het verlies van een klein stukje van mijn stervelijk zijn. Onafwendbaar en onvermijdelijk fiets de tijd verder over een pad zonder afslagen en tikt mij elk jaar op dezelfde datum op mijn hoofd, steeds harder, steeds bewuster. Het groen verdort en buiten rotten de bladeren. Je ruikt het in de kou en ziet het in een gebrek aan kleur en contrast.

Vaalheid en vergetelheid, hand in hand. Het is niet de angst om oud te worden, die de mensheid bezig houdt. Het is de angst het niet te worden Hoe bang ben ik eigenlijk..?? Het aantal aanmeldingen voor de komende kamerverkiezingen schijnt ongeveer gelijke tred te houden met de aanmeldingen van liedjes voor het Nationale Songfestival. Als ze die lijsten maar uit elkaar houden!! Nog geen uur geleden ben ik gebeld door een collega met een niet zo goed bericht.

Een andere collega, met wie wij beiden nauw samenwerken, is dit weekend getroffen door een hartinfarct en ligt aan de monitor in het Ziekenhuis in Rotterdam. Ik houd niet van dit soort berichten. Ten eerste omdat het een goeie gozer is, die qua gezondheid zijn portie in de afgelopen jaren al aardig gehad heeft. Ten tweede omdat het me doet nadenken over hoe is er zelf bij sta. We zijn ongeveer even oud, doen hetzelfde werk en houden er allebei een tamelijk Bourgondisch leven op na. Een pijnlijk en pikant detail is daarbij dat we vandaag allebei zouden beginnen aan een programma om onze lichamelijke conditie en gesteldheid te verbeteren.

Geen loze dieetweddenschap, maar een doordrachte combinatie van aanpassingen in ons voedselpatroon, beweging, sport, coaching en onderlinge controle. Weken hebben we het voorbereidingen getroffen en maakten we afspraken en aanpassingen met betrekking tot de uitvoering. En we wisten het allebei zeker: Nu ik er over nadenk bedenk ik mij dat hij er in de afgelopen week een stuk fanatieker en serieuzer mee bezig was dan daarvoor, een beetje alsof hij haast had.

Misschien voelde hij de bui al aankomen en probeerde hij zo, tegen beter weten in, de dans te ontspringen. Hij maakt het ondertussen naar omstandigheden goed, begreep ik. Ongetwijfeld zal hij in de komende weken herstellen, misschien worden behandeld en zijn gewone leven weer oppakken.

Daarna zal hij vast weer zachtjes aan met werken beginnen en uiteindelijk zal er een moment komen dat we ons programma weer uit de kast trekken. En vreemd genoeg heb ik zo'n idee dat ik er nog fanatieker mee aan de slag zal gaan dan hij Met het oog op de komende kamerverkiezingen in januari, ligt het in de lijn der verwachtingen dat het CDA juist in de komende weken een dringend app?

Concreet betekent dit dat demissionair premier Balkenende in dat geval Sinterklaas vermoedelijk zal verzoeken om de zak van Sinterklaas en de roede opnieuw in Nederland te introduceren. Voor mensen met een beetje historisch besef zal deze stelling niet als een donderslag bij heldere hemel komen.

Het christendom heeft er altijd al een handje van gehad om waarden en normen te koppelen aan religie en religieuze helden en grootheden. Die hele bijbel staat vol met metaforen over grootse figuren die geweldige daden verrichten of drama's beleven, niet om de lezer te vermaken, maar om hem te bewegen een bepaalde levensweg te bewandelen.

Goed gezien is die bijbel eigenlijk niet meer dan een breedsprakig verhalend wetboek, bedoeld om het plebs in het gareel te houden. En het ligt voor de hand om bij de handhaving daarvan de hulp in te roepen van helden met een kerkelijk verleden, zoals onze voormalige bisschop van Mira. Deze aanpak strookt ook met het criminologisch denkbeeld dat je jeugddelinquentie vooral proactief moet aanpakken en niet repressief. Dat betekent dus een eerder ingrijpen in de ethische ontwikkeling van het kind, liefst voordat deze door invloeden van buitenaf of door inconsistente disciplinering naar de misdaad dreigt af te glijden.

En wie kunnen dat nu beter dan Sinterklaas en Zwarte Piet? En wat ook mooi is, deze beweging betekent een opwaardering van??

Zij bood het opgroeiend kind alle structuur en houvast die hij nodig had om zich als sociaal individu te ontwikkelen. Door ingrijpen vanuit de politiek correcte stromingen in ons land is Sinterklaas echter in de afgelopen jaren gedegenereerd tot een slappe ouwe lul, goed voor het onvoorwaardelijk uitdelen van kadootjes en het strooien van biologisch verantwoord en zorgvuldig van kleur- en smaakstoffen ontdaan snoepgoed.

In veel huizen wordt de komst van de oude heer door kinderen niet eens meer op prijs gesteld. Hij dient zijn zak met kadootjes en eventuele versnaperingen aan de deur achter te laten en wordt vervolgens als een betrapte pedofiel de straat uitgejaagd. Die wordt al helemaal niet gepruimd. Veel groeperingen die zich bezig houden met minderhedenbelangen zouden hem het liefst uit onze culturele geschiedenis willen weggummen, vanwege zijn vermeende belichaming van onderdrukking van etnische minderheden.

Vooral Surinamers en Antillianen, of liever hun belangenvertegenwoordigers, zien Zwarte Piet als een symbool van de onderdrukking van hun volk. Zwarte Piet is namelijk ontsproten uit het beeld van de jonge schoorsteenvegertjes uit het eind van de 19e en het begin van de 20e eeuw, die nooit van negro? Maar het mag duidelijk zijn. De devaluatie van Sint Nicolaas loopt verdacht synchroon met het verval van normen en waarden in Nederland.

En dat zal ook het CDA niet ontgaan zijn. Een gunstige bijkomstigheid is bovendien dat roede en de zak naar Spanje prachtig aansluiten bij de discussie die plots overal wordt gevoerd over de terugkeer van lijfstraffen op school en deportatie van criminele jongeren. Waarom zou men iets nieuws bedenken als de oplossing al vele jaren lang in onze cultuur besloten ligt? Overigens is dit verhaal niet puur speculatief. De tekenen zeggen genoeg, de beweging binnen het CDA is al in gang gezet: Vanaf zijn wolk van gebakken lucht gooide hij ons met speels genoegen brokken onzin en verwardheid toe, onderwijl grijnzend van plezier.

Wij bekogelden hem op onze beurt met brokken realiteit en onbegrip. Sommigen als wilden zij hem stenigen vanwege zijn gebrek aan betekenis, andere -die hem wellicht wat beter begrepen- als kinderen in een spannend sneeuwballengevecht, waarin winnen er niet toe deed.

Alleen het spel zelf Johnny Vanzo , gewenst onbegrepen. Wat een zinloze gebeurtenis voor iemand die ons zo graag die relativerende spiegel voorhield.

Had iemand nog steeds de illusie dat leven en lot eerlijk zijn?? Nu ik er vandaag in de file eentje langs de weg zag liggen, schoot me ze ineens een vraag uit mijn vroege jeugd te binnen: Selectief strooigedrag, of selectief vindgedrag??

Weet u wat er zo leuk is aan het kopen van een nieuwbouwhuis? In ieder geval het gebruik van nieuwe bouwtechnieken, of een vernieuwde toepassing van reeds bestaande technieken en materialen. Met name deze aspecten maken dat Suffie's nieuwe hut, thans in aanbouw, een aantal bekoringen zal hebben die op dit moment nog in Huize Suffie ontbreken. Daarbij denkt Suffie vooral aan het gebruik van rookglas. Door het hele huis heen en op elke verdieping worden er in de gevel rookglaspanelen verwerkt, van dat zwarte glas waar je vanuit het licht niet doorheen kan kijken, maar vanuit het donker wel.

Suffie is daar erg blij mee, omdat deze panelen, die vrijwel van vloer tot plafond reiken, bijzondere mogelijkheden bieden. In ieder geval kan Suffie tijdens het liefdesspel weer gebruik maken van de prachtige, flexibele en transparant dieproze siliconendildo met zuignap, ooit aangeschaft om de korte maar onvermijdelijke mannelijke herstelperiodes tussen twee erotische oefeningen te overbruggen, zonder dat de vrouwelijke partner in het spel de belangstelling zou verliezen of anderszins zou afkoelen.

Dit wonderlijk handige attribuut was namelijk reeds enige tijd in ongerede geraakt, of liever gezegd, weggeborgen in de krat met kerstversiering, onopvallend tussen andere voorwerpen van ongeveer soortgelijke vorm en kleurstelling, omdat er in Huize Suffie geen oppervlakten waren, waaraan het ding zich wilde hechten. De natuurstenen vloer bleek valse lucht aan te zuigen, evenals de gespetterlakte salontafel. Ook de houten deuren boden bij intensief gebruik onvoldoende houvast en de tegeltjes in de badkamer bleken zo klein, dat de zuignap er niet op kon worden vastgezet, zonder over een voeg te lopen.

Eigenlijk waren alleen de ramen in Huize Suffie geschikt, maar deze bleken overal zo hoog te zitten dat gebruik alleen mogelijk was in combinatie met een keukentrap.

Het enige raam dat deze beperking niet kende, was het ruit in de schuifpui aan de tuinzijde, doch Suffie zag het niet zitten om bij ieder gebruik het plaatselijk straatbeeld te verfraaien door het tentoonstellen van de frele en aldus vastgenagelde bipszijde van Suffie's liefdespartner.

Maar in Suffie's nieuwe huis, overigens op te leveren in het begin van , zal het apparaat in al zijn ere worden hersteld, op iedere verdieping, in elke ruimte en op elk tijdstip van de dag, mits natuurlijk gebruikt in combinatie met de juiste verlichting, zodat er niet alsnog doldwaze taferelen op straat zullen ontstaan.

Een goed vooruitzicht, een erotische verrijking om naar uit te zien! Wat een tijd nog Suffie en Suffinnetje hebben nog even overwogen tijdelijk emplooi te zoeken in het nieuwe gebouw van de ING in Amsterdam. U weet wel, die enorme badkuip op poten die daar onlangs langs de A10 werd geopend en vrijwel geheel uit glas is opgetrokken. Suffie is zich er echter pijnlijk van bewust, dat dit wel eens de oorzaak zou kunnen worden van veel fileleed op de Amsterdamse ring, en vanuit maatschappelijk oogpunt is dan ook van deze optie afgezien.

Het blijft dus wachten op het nieuwe huis. Overigens kent dit huis niet louter pluspunten op dan gebied. Elsa bladide eft papiygoe; ik wens geen koffie: Epipactis ; breedbladige ~: E- helleborine ; moeras~: A melde B armt kÿl-gÿp; ten ~ langs: Mustela nivalis ; zo bang als een ~: Petriy linne, óps ventûs fesenn; ik weet niet naar ~ ze heen gaan: Elsa linne ón hôm, té nert tiffe eft hûchos; bt samen met vz » die C ; » dat C.

Do Huron Herco Loefe 4; arch: WIJ willen wel helpen: Yvonn late cradef terrats ón ef stûðos; Yvonn wijdt zich alle dagen aan de studie: Salix triandra en kraakwilg L. Chamaenerion angustifolium ; harig ~: Elsa bladide eft papiygoe; zouden graag ~ indirecte vraag: Operophtera brumata ; grote ~: Holcus ; echte ~: H- lanatus ; gladde ~: Canis lupus ; mnl: Zvoety pelira lo Xeber.

Lycopodiaceae ; grote ~:


sex met vreemde voorwerpen hoerige kutjes

Suffie denkt er hard over om ook maar op chocomel over te stappen, of in ieder geval om niet langer meer het tempo van de visite proberen bij te houden. Jonge levers functioneren duidelijk beter dan iets oudere! En nu duikt Suffie er nog even een uurtje in Kan iemand mij vertellen wat wij de Sint ooit hebben misdaan?? Kijk, dat heeft Nederland nodig. Iemand die de afstand tussen politiek en amusement verder verkleint. Waren we er al een beetje aan gewend dat politiek steeds meer het karakter van een klucht begon te dragen, maakt Leefbaar Nederland er een compleet circus van!

Nu kan ik me voorstellen dat de partij zich afvraagt of de zeer kundige, maar bepaald kleurloze Fred Teeven wel voldoende charisma in huis heeft om voldoende zetels te verwerven, maar om er nou meteen zo'n hyperagressieve cliniclown-voor-depressieven tegenaan te gooien, daar heb ik wel wat moeite mee. Meneer Ratelband kondigt nu reeds aan dat het fileprobleem onder zijn bewind binnen no-time opgelost zal zijn.

Dat zie ik zo voor me: Voor hen zal exclusief de vluchtstrook worden opengesteld en de benzinepompen zullen worden omgebouwd tot friettenten, zodat er toch nog redenen aanwezig zullen zijn om de dure olieprijzen naar de comsument toe door te berekenen. Ratelband zal zich ongetwijfeld bedienen van de door hem uitgedokterde NRR methode, ofwel Neuro-Lingu? Onderwijl zal hij tijdens deze meditatie vast van de gelegenheid gebruik maken om op zijn gemak een vrouwelijk kamerlid uit te zoeken, die hem gedurende de lunchpauze van zijn overtollig genetisch materiaal kan afhelpen.

Maar wie moet hem straks in Godsnaam het Wekelijks Interview met de Minister President af gaan nemen?? Die zijn toch wel betere frietbakkers gewend Morgen is het zo ver Volgens mij was dat in voorgaande jaren ook niet zo! Goed, het is verre van ideaal, maar misschien helpt dit nieuwe kleurenschema me door mijn grafstemming. In ieder geval is het lekker rustgevend en bespaart het mij commentaar van mijn medeloggers, die zich ernstig afvragen of ik een webstek voor een mausoleum aan het bouwen ben.

Ik ben nog op zoek naar iets warms, iets levendigs en iets wat een beetje bij de inhoud kleurt. Hoewel ik niet van plan was om mijn cli? Vindt u dat nou ook geen geinig bandje? Queens of the Stone Age heten ze. Geen nieuw bandje, en ook niet echt heel oorspronkelijk.

Een beetje Slade, een beetje Kravitz, een beetje T-rex, een beetje Kinks en een hele hoop vuige, non-tech gitaar- en andere geluiden. Fris, fruitig en leuk, joh! Kijk, en zo'n bandje zal je dan ook niet zien bij de MTV Music Awards, de perfecte gelegenheid voor alle volgevreten en zelfvoldane paradepaardjes uit de hedendaagse popmuziek om elkaars kruisjes te likken.

Kan iemand mij vertellen wat er nou eigenlijk goed is aan Alicia Keys? Of aan Enrique Iglesias, onder wiens vader we al genoeg hebben geleden? Hoort zo'n jongen niet gewoon in een gesloten inrichting te zitten? Diddy echt niets anders dan Yo zeggen met een zonnebril op? Of zou hij -rapper's eigen- ook zo goed met een vuurwapen overweg kunnen? Had iemand haar niet kunnen vertellen dat ze consequent een hele noot onder de toon zat?

Iemand die toch niet hoefde te spelen omdat zijn partij toch op de band stond? Het meest beschamend vond ik nog de uitreiking voor de beste Nederlandse act, Brainpower.

Hebben we dan echt niets beters of representatievers in huis dan die pseudo Americano nepneger? Met z'n zorgvuldig gecultiveerde gangsta-accent en die gebaartjes, waar hij vast hele avonden voor in de spiegel heeft staan oefenen? Wel lief dat ze voor de uitreiking van deze non-prijs even gebruik mochten maken van het decor, zou dat voor of na het gala gedaan zijn?

Ook een origineel idee om er wat geschreeuw van publiek onder te monteren. Helaas was het resultaat zo doorzichtig, dat het alleen maar beschamender werd. Ongetwijfeld hebben de heren die dit feest hebben georganiseerd ernstig in gewetensnood gezeten en is daardoor de aanwezigheid van Coldplay en Red Hot Chili Peppers te verklaren.

Maar zelfs daarmee kunnen ze de ernst van hun culturele misdaden niet teniet doen, het kwaad is reeds geschied en het publiek reeds bezoedeld en verpest Als Nederlands muzikaal front zouden wij een teken moeten geven, een geluid moeten laten klinken waarin wij aangeven ons niet langer meer te willen laten ringeloren door de Heren der Wansmaak. Sterker nog, we zouden het voortouw moeten nemen door alle omhooggevallen schoolmeisjes met hun kettinkjes en priktietjes van het podium te vagen en er Nederlandse bands en artiesten van kwaliteit neer te zetten.

Volgens mij hebben we er daar genoeg van: Zetten we de Queens of the Stone Age in het voorprogramma, kunnen we ook mondiaal mooi nooit niet meer stuk! Je wilt meer ruimte en koopt dus een nieuw huis. Als voorbereiding op de aankomende verhuizing, sla je aan het opruimen en flikkert een enorme bende aan ouwe troep bij het vuilnis.

Als ik de keuken in loop om de afwasmachine te vullen, valt mijn oog op het klokje van de oven. Ik realiseer me dat het geluid van de douche ondertussen al weer zo'n twintig minuten hoorbaar is. Dat lijkt me voldoende voor een jongen van acht jaar oud. Enkele ogenblikken later hoor ik dat de douche wordt uitgedraaid. Voldaan schenk ik nog een bak koffie voor mijzelf in.

Is het leven eigenlijk niet mooi?? Het zit in de lucht! Ik ruik het, proef het, merk dat het steeds vaker aanwezig is in de lucht die ik inadem. Het verval dringt in mijn lichaam, mijn botten en mijn geest. Onzichtbaar en onmerkbaar doet het zijn werk en laat me beseffen dat de lange midzomer van mijn leven niet zo eeuwigdurend is als ik in mijn jonge onverschrokkenheid altijd had aangenomen.

Het verval uit zich in het steeds moeilijker wegtrekken van de ochtendwallen onder mijn ogen, de snelheid en doeltreffendheid van mijn Mae Geri en de stijfheidjes en pijntjes na langdurig zitten, sporten of zware arbeid. Het verval dringt door in mijn seksualiteit, waarbij ik merk dat er steeds vaker dagen voorkomen waarin ik een vierde, of soms zelfs een derde ritje aan mij voorbij moet laten gaan. Het verval waart ook rond in mijn levenssfeer.

Het Grote Sterven houdt huis tussen mijn naasten de mensen in mijn omgeving. Een gruwelijke quizmaster speelt een dodelijke loterij met een steeds grotere jackpot, steeds dichter bij me en met steeds minder deelnemers Winst lijkt onvermijdelijk, en ik krijg het lot maar niet uit mijn zak Woensdag tikt mijn teller weer??

Dat betekent een stapje dichter tot de oneindigheid en het verlies van een klein stukje van mijn stervelijk zijn. Onafwendbaar en onvermijdelijk fiets de tijd verder over een pad zonder afslagen en tikt mij elk jaar op dezelfde datum op mijn hoofd, steeds harder, steeds bewuster. Het groen verdort en buiten rotten de bladeren. Je ruikt het in de kou en ziet het in een gebrek aan kleur en contrast. Vaalheid en vergetelheid, hand in hand.

Het is niet de angst om oud te worden, die de mensheid bezig houdt. Het is de angst het niet te worden Hoe bang ben ik eigenlijk..?? Het aantal aanmeldingen voor de komende kamerverkiezingen schijnt ongeveer gelijke tred te houden met de aanmeldingen van liedjes voor het Nationale Songfestival. Als ze die lijsten maar uit elkaar houden!! Nog geen uur geleden ben ik gebeld door een collega met een niet zo goed bericht. Een andere collega, met wie wij beiden nauw samenwerken, is dit weekend getroffen door een hartinfarct en ligt aan de monitor in het Ziekenhuis in Rotterdam.

Ik houd niet van dit soort berichten. Ten eerste omdat het een goeie gozer is, die qua gezondheid zijn portie in de afgelopen jaren al aardig gehad heeft. Ten tweede omdat het me doet nadenken over hoe is er zelf bij sta. We zijn ongeveer even oud, doen hetzelfde werk en houden er allebei een tamelijk Bourgondisch leven op na. Een pijnlijk en pikant detail is daarbij dat we vandaag allebei zouden beginnen aan een programma om onze lichamelijke conditie en gesteldheid te verbeteren.

Geen loze dieetweddenschap, maar een doordrachte combinatie van aanpassingen in ons voedselpatroon, beweging, sport, coaching en onderlinge controle.

Weken hebben we het voorbereidingen getroffen en maakten we afspraken en aanpassingen met betrekking tot de uitvoering. En we wisten het allebei zeker: Nu ik er over nadenk bedenk ik mij dat hij er in de afgelopen week een stuk fanatieker en serieuzer mee bezig was dan daarvoor, een beetje alsof hij haast had.

Misschien voelde hij de bui al aankomen en probeerde hij zo, tegen beter weten in, de dans te ontspringen. Hij maakt het ondertussen naar omstandigheden goed, begreep ik. Ongetwijfeld zal hij in de komende weken herstellen, misschien worden behandeld en zijn gewone leven weer oppakken. Daarna zal hij vast weer zachtjes aan met werken beginnen en uiteindelijk zal er een moment komen dat we ons programma weer uit de kast trekken.

En vreemd genoeg heb ik zo'n idee dat ik er nog fanatieker mee aan de slag zal gaan dan hij Met het oog op de komende kamerverkiezingen in januari, ligt het in de lijn der verwachtingen dat het CDA juist in de komende weken een dringend app? Concreet betekent dit dat demissionair premier Balkenende in dat geval Sinterklaas vermoedelijk zal verzoeken om de zak van Sinterklaas en de roede opnieuw in Nederland te introduceren.

Voor mensen met een beetje historisch besef zal deze stelling niet als een donderslag bij heldere hemel komen. Het christendom heeft er altijd al een handje van gehad om waarden en normen te koppelen aan religie en religieuze helden en grootheden. Die hele bijbel staat vol met metaforen over grootse figuren die geweldige daden verrichten of drama's beleven, niet om de lezer te vermaken, maar om hem te bewegen een bepaalde levensweg te bewandelen.

Goed gezien is die bijbel eigenlijk niet meer dan een breedsprakig verhalend wetboek, bedoeld om het plebs in het gareel te houden. En het ligt voor de hand om bij de handhaving daarvan de hulp in te roepen van helden met een kerkelijk verleden, zoals onze voormalige bisschop van Mira.

Deze aanpak strookt ook met het criminologisch denkbeeld dat je jeugddelinquentie vooral proactief moet aanpakken en niet repressief. Dat betekent dus een eerder ingrijpen in de ethische ontwikkeling van het kind, liefst voordat deze door invloeden van buitenaf of door inconsistente disciplinering naar de misdaad dreigt af te glijden.

En wie kunnen dat nu beter dan Sinterklaas en Zwarte Piet? En wat ook mooi is, deze beweging betekent een opwaardering van?? Zij bood het opgroeiend kind alle structuur en houvast die hij nodig had om zich als sociaal individu te ontwikkelen.

Door ingrijpen vanuit de politiek correcte stromingen in ons land is Sinterklaas echter in de afgelopen jaren gedegenereerd tot een slappe ouwe lul, goed voor het onvoorwaardelijk uitdelen van kadootjes en het strooien van biologisch verantwoord en zorgvuldig van kleur- en smaakstoffen ontdaan snoepgoed.

In veel huizen wordt de komst van de oude heer door kinderen niet eens meer op prijs gesteld. Hij dient zijn zak met kadootjes en eventuele versnaperingen aan de deur achter te laten en wordt vervolgens als een betrapte pedofiel de straat uitgejaagd. Die wordt al helemaal niet gepruimd.

Veel groeperingen die zich bezig houden met minderhedenbelangen zouden hem het liefst uit onze culturele geschiedenis willen weggummen, vanwege zijn vermeende belichaming van onderdrukking van etnische minderheden. Vooral Surinamers en Antillianen, of liever hun belangenvertegenwoordigers, zien Zwarte Piet als een symbool van de onderdrukking van hun volk.

Zwarte Piet is namelijk ontsproten uit het beeld van de jonge schoorsteenvegertjes uit het eind van de 19e en het begin van de 20e eeuw, die nooit van negro? Maar het mag duidelijk zijn. De devaluatie van Sint Nicolaas loopt verdacht synchroon met het verval van normen en waarden in Nederland.

En dat zal ook het CDA niet ontgaan zijn. Een gunstige bijkomstigheid is bovendien dat roede en de zak naar Spanje prachtig aansluiten bij de discussie die plots overal wordt gevoerd over de terugkeer van lijfstraffen op school en deportatie van criminele jongeren.

Waarom zou men iets nieuws bedenken als de oplossing al vele jaren lang in onze cultuur besloten ligt? Overigens is dit verhaal niet puur speculatief.

De tekenen zeggen genoeg, de beweging binnen het CDA is al in gang gezet: Vanaf zijn wolk van gebakken lucht gooide hij ons met speels genoegen brokken onzin en verwardheid toe, onderwijl grijnzend van plezier. Wij bekogelden hem op onze beurt met brokken realiteit en onbegrip. Sommigen als wilden zij hem stenigen vanwege zijn gebrek aan betekenis, andere -die hem wellicht wat beter begrepen- als kinderen in een spannend sneeuwballengevecht, waarin winnen er niet toe deed.

Alleen het spel zelf Johnny Vanzo , gewenst onbegrepen. Wat een zinloze gebeurtenis voor iemand die ons zo graag die relativerende spiegel voorhield. Had iemand nog steeds de illusie dat leven en lot eerlijk zijn?? Nu ik er vandaag in de file eentje langs de weg zag liggen, schoot me ze ineens een vraag uit mijn vroege jeugd te binnen: Selectief strooigedrag, of selectief vindgedrag??

Weet u wat er zo leuk is aan het kopen van een nieuwbouwhuis? In ieder geval het gebruik van nieuwe bouwtechnieken, of een vernieuwde toepassing van reeds bestaande technieken en materialen. Met name deze aspecten maken dat Suffie's nieuwe hut, thans in aanbouw, een aantal bekoringen zal hebben die op dit moment nog in Huize Suffie ontbreken.

Daarbij denkt Suffie vooral aan het gebruik van rookglas. Door het hele huis heen en op elke verdieping worden er in de gevel rookglaspanelen verwerkt, van dat zwarte glas waar je vanuit het licht niet doorheen kan kijken, maar vanuit het donker wel.

Suffie is daar erg blij mee, omdat deze panelen, die vrijwel van vloer tot plafond reiken, bijzondere mogelijkheden bieden. In ieder geval kan Suffie tijdens het liefdesspel weer gebruik maken van de prachtige, flexibele en transparant dieproze siliconendildo met zuignap, ooit aangeschaft om de korte maar onvermijdelijke mannelijke herstelperiodes tussen twee erotische oefeningen te overbruggen, zonder dat de vrouwelijke partner in het spel de belangstelling zou verliezen of anderszins zou afkoelen.

Dit wonderlijk handige attribuut was namelijk reeds enige tijd in ongerede geraakt, of liever gezegd, weggeborgen in de krat met kerstversiering, onopvallend tussen andere voorwerpen van ongeveer soortgelijke vorm en kleurstelling, omdat er in Huize Suffie geen oppervlakten waren, waaraan het ding zich wilde hechten. De natuurstenen vloer bleek valse lucht aan te zuigen, evenals de gespetterlakte salontafel. Ook de houten deuren boden bij intensief gebruik onvoldoende houvast en de tegeltjes in de badkamer bleken zo klein, dat de zuignap er niet op kon worden vastgezet, zonder over een voeg te lopen.

Eigenlijk waren alleen de ramen in Huize Suffie geschikt, maar deze bleken overal zo hoog te zitten dat gebruik alleen mogelijk was in combinatie met een keukentrap. Het enige raam dat deze beperking niet kende, was het ruit in de schuifpui aan de tuinzijde, doch Suffie zag het niet zitten om bij ieder gebruik het plaatselijk straatbeeld te verfraaien door het tentoonstellen van de frele en aldus vastgenagelde bipszijde van Suffie's liefdespartner.

Maar in Suffie's nieuwe huis, overigens op te leveren in het begin van , zal het apparaat in al zijn ere worden hersteld, op iedere verdieping, in elke ruimte en op elk tijdstip van de dag, mits natuurlijk gebruikt in combinatie met de juiste verlichting, zodat er niet alsnog doldwaze taferelen op straat zullen ontstaan. Een goed vooruitzicht, een erotische verrijking om naar uit te zien! Wat een tijd nog Suffie en Suffinnetje hebben nog even overwogen tijdelijk emplooi te zoeken in het nieuwe gebouw van de ING in Amsterdam.

U weet wel, die enorme badkuip op poten die daar onlangs langs de A10 werd geopend en vrijwel geheel uit glas is opgetrokken. Suffie is zich er echter pijnlijk van bewust, dat dit wel eens de oorzaak zou kunnen worden van veel fileleed op de Amsterdamse ring, en vanuit maatschappelijk oogpunt is dan ook van deze optie afgezien. Het blijft dus wachten op het nieuwe huis. Overigens kent dit huis niet louter pluspunten op dan gebied. Zo zal de nieuwe hut een plat dak hebben, met rechte wanden op de bovenste verdieping.

De houten balken die nu op Suffie's zolderverdieping ruimschoots aanwezig zijn, zal Suffie dus moeten missen. En dat betekent weer dat Suffie tegen die tijd zijn veelgebruikte hangnet, zijn trapeze en zijn luxe en bontgevoerde love-swing helaas te koop zal moeten aanbieden. Een nieuw verhaall uit de Schnabbelzone!!! Onze eigenste Omar schreef er in september al een keer over: Na het lezen van dit stukje schreef ik mezelf in, vol scepsis en zonder verwachtingen.

Gisteravond ontving ik een mailtje van de zus van een vriendinnetje van de lagere school. Jarenlang niet gezien, vele malen aan gedacht, soms gezocht. Is dat internet niet knap..?? Het is echter aan te raden om deze wijn met één fles tegelijk tot u te nemen. De gevolgen zijn anders desastreus Tot volgende week, of zo Afgaande op hoe vaak er op dit moment in de verschillende media over wordt gesproken, moeten we er van uit gaan dat het gedachtengoed van Pim Fortuyn binnenkort op de beurs wordt verhandeld Ik ben het nog even voor mezelf nagegaan.

Dit jaar was ik te gast op zes begrafenissen van min of meer dierbaren. Aangenomen dat ik daarmee statistisch representatief ben, zijn de te verwachten maatschappelijke problemen met betrekking tot overbevolking en vergrijzing dus kennelijk totaal uit de lucht gegrepen. Mag ik u vriendelijk verzoeken vanaf heden geen vrienden of familie meer van me te worden?

Ik heb het voor dit jaar wel een beetje gehad Zou ik voordeel kunnen trekken uit een verandering van het erfrecht? Vandaag ben ik weer eens een keertje fijn op visite. Het moest er gewoon weer eens een keertje van komen Morgen heb ik een begrafenis. Van mijn collega Heine, u weet wel.

Van de week heb ik ernstig zitten puzzelen hoe ik dit kon combineren met een afspraak die ik voor morgen had staan met een aantal andere collega's uit den lande voor een zogenaamde intervisiebijeenkomst. Uiteindelijk is dat allemaal gelukt. Hij moest namelijk naar een begrafenis Heb u het ooit zo zout gegeten? Het lijkt echt wel een epidemie Ik weet niet wat er met mijn loopbaan aan de hand is, maar ik doe vanavond al weer mijn derde examen dit jaar. Eigenlijk zou ik dus een zenuwklap moeten hebben van hier tot Jericho.

Maar dat is niet zo. Sterker nog, ik heb geen idee waar het examen over zal gaan of hoe het gaat verlopen. Een soort examenblindheid misschien, of examengewenning Nou komt er wel bij dat het eigenlijk geen examen is, maar een eindgesprek. Dat schijnt iets anders te zijn. Gedurende de opleiding heb ik voor elke module een reflectieverslag in moeten leveren, waarin ik aangaf hoe ik de opgedane theorie in praktijksituaties heb toegepast, wat er goed ging, wat nog leerpunten zijn en hoe ik doe leermomenten in mijn werksituatie heb ingepast.

In een eindgesprek vertel je dan vervolgens hoe je persoonlijke groei in de afgelopen tijd is verlopen. Vooral ook omdat je er verschrikkelijk mee kunt frauderen. Je leest een stukje in de theorie, bedenkt voor jezelf een "waargebeurde" casus, compleet met probleem, en vervolgens los je die bende op.

Dan verzin je er nog een paar aandachts- en leerpunten bij en klaar is kees Het gekke is dat iedereen dat gevaar onderkent, maar niemand er iets tegen doet. Waarom zouden ze ook? Ook in mijn beroepsgroep worden tijdens opleidingen complete werkstukken, scripties en verslagen van het internet gedownload, omgebouwd en gebruikt. Maar iedereen weet dat het examen maar door een beperkt aantal mensen wordt afgenomen en dat de slagingskansen van bedrog dus klein zijn.

En dat vindt helemaal niemand erg, want dat verbouwen kost zoveel energie en inzicht, dat de gemiddelde cursist er meer van leert en er meer tijd en kennis in moet investeren, dan bij het maken van een eigen werkstuk Ik heb vertrouwen in vanmiddag. Het is nog wel zaak om even in de werkstukken te kijken wat ik ook al weer allemaal heb beleefd in de afgelopen maanden, maar dat moet genoeg zijn.

En anders kan ik altijd nog de examinatrice verleiden Beste Heine, Gisteravond hoorde ik tot mijn ontzetting dat je er zondagnacht tussenuit bent geknepen. Je bent de Grote Reis dan toch begonnen. Of liever, zoals je het misschien zelf gezegd zou hebben: Het zat er aan te komen, Heine. Dat wist ik al een paar maanden. Maar het bittere gevoel dat ik toen al had, was gisteren heviger dan ooit. Dat gevoel van oneerlijkheid en twijfel aan de juistheid van het lot.

Heine, je was een voorbeeld voor de mensen in ons ploegje. Oud, maar perfect in conditie. Strak, fit en gespierd als een jonge vent, een lichaam waar je een ijzeren staaf op krom kon slaan. Maar je deed er veel voor, rookte niet, dronk slechts matig, sportte veel en keek altijd uit wat je at. Je was een trekker, een motivator. Altijd klaarstaand voor je collega's, enthousiast, adrem, kritisch, medelevend en altijd in dienst van de God die je aanbad.

En diezelfde God bakte je een wrede poets. Niet in dat krachtige en goed onderhouden lijf, maar in je hersens, zodat je in twee jaar tijd steeds minder kon en van een krachtige, goed geconserveerde man veranderde in een bejaard wrak.

Het gaat me op dit moment allemaal te snel, Heine. Te veel mensen om me heen vallen ineens weg. Het lijkt wel een plaag dit jaar. Mijn weblog begint zo'n beetje te verworden tot een soort voortdurend condoleanceboek, en dat wil ik eigenlijk niet. Ik zou er mee kunnen stoppen en het wegvallen van mijn dierbaren verzwijgen voor de buitenwereld, maar dan zou ik de uniekheid van ieder van hen ontkennen.

Alsof het allemaal gewoon is geworden. Heine, aankomende vrijdag zou je met pensioen gaan en wellicht gaan reizen. Maar het zal een heel andere reis worden. En Heine, mocht je aan het eind van die reis belanden in wat jij de hemel noemde, of het hiernamaals. Vraag het dan eens, waar het nou eigenlijk allemaal goed voor was, wat voor hoger doel je de afgelopen twee jaar hebt mogen dienen.

Want wij hier op aarde, wij snappen er geen flikker meer van Vandaag hebben Suffie en Suffinnetje een krabbel gezet onder een voorlopig koopcontract. Jawel, Suffie gaat verhuizen!

Suffie gaat voor meer ruimte, meer luxe, rustige buren en een vrijstaande bedrijfsruimte, alwaar zal worden gevestigd Studio Suffie in oprichting. Zo'n koopcontract staat vol met zin en onzin, onontwarbaar voor diegenen die niet gewend zijn ambtelijke taal te bezigen.

Maar nog sprekender zijn de expliciete doch stilzwijgende bepalingen waarmee Suffie vanaf heden te maken heeft gekregen. Zo zijn de volgende zaken absoluut verboden geworden: Kortom, er zijn straks weinig geneugten meer over om Suffie's leven sappig en avontuurlijk te houden.

Daar staat tegenover dat Suffie straks wel alle ruimte heeft om daarover te treuren MT blijkt zich te verslikken als iemand een ongeldig emailadres invoert. Sebastiaan, zou je je emailadres opnieuw willen intikken.

En stuur dan meteen dat filmpje nog een keer op. Ook in Huize Suffie is de overgang naar de wintertijd niet niet onopgemerkt gebleven.

Dit menselijk ingrijpen in de relatieve zonnewende, leverde ons gisteren niet alleen een uur extra slaap op, maar bezorgde mij vandaag ook nog eens een adembenemend d? Het geschiedde in die tijd, dat ik een ernstige geestelijke afhankelijkheid ontwikkelde voor haar die op dat moment de beste kaarten in handen had om de geschiedenis in te gaan als Suffie's eerste, serieuze bijslaap. Nog maar net een maand verkering liep ik op die zondagmorgen in herfstig oktober naar haar woning in de Amsterdamse kinkerbuurt, mijn kop vol met watten, mijn hart vol met vlinders.

We hadden vroeg afgesproken, niet met de bedoeling iets te gaan doen, maar puur om zo lang mogelijk geestelijk en vooral lichamelijk contact te onderhouden. Het viel me op dat het tamelijk lang duurde voordat de deur op mijn bellen werd geopend. Na een tweede poging scharnierde er boven mij een raam open en verscheen het verfrommelde hoofd van mijn beoogde schoonmoeder, compleet met krulspelden en een uiterst nurkse gelaatsuitdrukking, het straatbeeld daarbij in niet geringe mate ontsierend.

Met een kop als een tomaat werd ik mij bewust van mijn dwaling. Kut, vergeten de klok terug te zetten. En dus een uur te vroeg op mijn afspraakje. Eenmaal boven troostte ik mij met de aanblik van mijn lief, die mij slechts gekleed in een oversized T-shirt en een schattige slaaprimpel kwam begroeten. Het genoegen dat ik ondervond van de aanblik van haar iets oudere zusje, die in eenzelfde creatie door het huis heen zwierde werd echter ruimschoots gecompenseerd door de aanblik van schoonmama, die deze dracht kennelijk als een familietenue beschouwde.

Neen, men was niet kwaad, maar wel werd mij duidelijk te verstaan gegeven dat ik deze episode nog jaren en jaren met mij mee zou dragen.

Toen ik 's avonds naar huis toe liep, wist ik?? Al werd ik honderd. Het verhaal van de ezel en de steen dus zou immers ernstig dissoneren met mijn voorbeeldige levenswandel. Maar Suffie zou Suffie niet zijn als de loop der dingen hun normale gang zouden volgen. De volgende morgen, vervoegde ik mij ingevolge een afspraak wederom ten huize van mijn lief.

Het hoofd dat nu uit het raam hing was nog beduidend nurkser dan de dag tevoren. Wel het horloge een uur achteruit gedraaid, maar de wekker alsnog vergeten. Waar ik een dag eerder nog op clementie mocht rekenen, werd mij deze keer toch wel duidelijk gemaakt dat het met mij nooit meer helemaal goed zou komen Een zelfde scenario ontspon zich vanmorgen, toen ik mijn Suffinnetje een uur te vroeg uit haar bed trommelde, omdat ik mijn eigen wekker nog niet aan de wintertijd had aangepast.

Het leverde mij de ochtendtoorn van mijn schone gemalin op, maar ook enige onbetaalbare momenten van zoete weemoed en melancholie. En daar kan ik toch mooi weer een jaartje op teren Een klant in Studio Suffie. Dat betekent een hele dag in touw. Samen met de klant arrangementen bespreken, een opnameplan maken en instrumenten versnaren. Dan worden de microfoons in de spin gehangen, de catering geregeld en de reeds eerder opgenomen basistracks uit het stof getrokken.

Na een uurtje opnemen begint de software te bokken en produceert allerlei bijgeluiden en gekraak in de opnames. Nieuwe drivers installeren, anti virusprogramma's killen, software updaten, setup opschonen, niets helpt. Murphy heeft het verschijnsel Windows ontdekt en slaat meedogenloos en precies op het juiste moment toe Slechte reclame voor Studio Suffie. Maar aan de andere kant, dit was mijn eerste klant dit jaar dus de schade blijft beperkt Toen ik de aula uitliep en me aansloot bij de stoet, bedacht ik mij dat het een veel te mooie dag was voor een begrafenis.

Het was niet echt warm, maar de lucht was egaal blauw en het groen op de begraafplaats kleurde rijp van de herfst. Op een bankje in de zon zaten twee oudere heren naar de voorbijkomende stoet te kijken, de benen over elkaar, zwijgend en met een uitdrukking van tevreden genieten op hun gezicht.

Mijn gedachten gingen met me op de loop, naar vele jaren geleden, toen ik als kind regelmatig bij mijn oma verbleef in haar huisje in de Amsterdamse Pijp. Naast Oma woonde Tante Grietje, net als Oma een "dame op leeftijd". Iedere zaterdag ging Tante Grietje de hort op, samen met haar beste vriendin, ieder met een lunchpakketje en op hun paasbest gekleed.

Samen liepen ze kirrend en giechelend gearmd de straat uit in de richting van de Amstel. Aan het einde van de middag kwamen ze weer terug, babbelend, lachend en gniffelend om iets waarvan alleen zij weet hadden. Op een dag, toen ik voor het open raam zat te spelen, hoorde ik Oma vragen waar de dames eigenlijk naar toe gingen.

Al dat groen, en die stilte. Heerlijk op een bankje zitten in de zon. En met alle begrafenissen lopen we mee. Vanmiddag zijn we zelfs mee naar binnen gelopen en hebben koffie en cake gehad. Toen de kist gezakt was en de bloemen waren geworpen, liepen we langs dezelfde weg terug naar de aula. Zorgvliet was mooi in de herfst, realiseerde ik me. Veel groen, in vele tinten, en de statige uitstraling van oud Amsterdam Zuid. De oudere heren zaten nog steeds op hun bankje.

Beschaamd realiseerde ik me dat ik naar hen staarde. Oud, maar kalm en tevreden. Ik gaf hem een beleefd knikje en bij wijze van antwoord hief hij even een hand op. Toen opende hij zijn trommeltje en nam hij een hapje van zijn boterham.

Uit een recent onderzoek blijkt dat veel mensen tot op hoge leeftijd aan seks doen. Maandelijks is geen uitzondering en een groot deel van de mensen tussen de 65 en de 80 jaar praktiseert zelfs wekelijks de pen- en gatmanoeuvre.

Geen angst, uw beste periode moet nog komen Vandaag is hij overleden. Die jongen van 22 in Venlo, doodgeslagen omdat hij een opmerking maakte over het feit dat twee knapen op een scooter bijna een bejaarde tegen de vlakte reden. De hoofddader, koppen alle media uitdrukkelijk, was een 18 jarige Marokkaan.

Nog niet zo lang geleden was men een stuk voorzichtiger met dat soort informatie. Stigmatisering, discriminatie, vooroordelen en generalisering, mooie en goed doordachte termen om aan te geven waarom dat niet moest. Maar waarom dan nu wel? Is men het zo zat dat men een hele bevolkingsgroep gaat aankijken voor wat een enkeling geflikt heeft? Is het uit met de tolerantie en verdraagzaamheid?

Gaan we terug naar de tijd waarin karakter en gedrag schaamteloos kon worden gekoppeld aan afkomst of nationaliteit? Of is men ineens tot het inzicht gekomen dat we te maken hebben met de uitwassen van een voorheen zorgvuldig onder de politiek correcte pet gehouden integratieprobleem? Begint men te beseffen dat daders ook slachtoffer zijn? En wel van onze samenleving? Is het muntje gevallen dat er wel degelijk een samenhang is tussen delinquentie en afkomst?

En dat die koppeling niet verdwijnt zolang we onze bek erover houden? Sociologen en criminologen slaan ons met prachtige en goed doortimmerde theorie? Allemaal verklaringen voor het criminele gedrag van bepaalde groepen jongeren.

Maar laten we even wel wezen, ik zou geen jonge Marokkaan willen zijn in onze samenleving. Met ouders die gewend zijn dat opvoeding een verantwoordelijkheid is die je deelt met de gemeenschap, zeker als hun kinderen iets uitvreten op straat. En die niet aan het feit kunnen wennen dat mensen in Nederland geen enkele verantwoordelijkheid voelen voor wat de kinderen van de buren uitspoken, laat staan dat ze er wat aan doen. Ik zou me als puber wellicht niet kunnen redden in het daardoor ontstane vacuum en de ruimte pakken die me door de gelegenheid geboden werd.

En zo zijn er wel meer factoren. Stel je voor, thuis heb je het krap en leef je met strenge normen en waarden, je zus krijgt op haar flikker als ze een broek aantrekt of haar haar op straat laat zien en op straat loopt iedereen met mobieltjes, dure kleding en patserige scooters, terwijl de meisjes zonder beha's je op straat hun navelpiercing laten zien.

Hoeveel tegenstrijdigheid kan een mens aan?? Eigenlijk niet zo gek dat die jongens bij elkaar klieken en verworden tot wat Rob Oudkerk zo onbehoorlijk, maar wel heel treffend kutmarokkanen noemt. De hoofddader in deze zaak staat in Venlo bekend als een agressief ventje. Niemand van ons weet in hoeverre dat met zijn persoon te maken heeft of met zijn afkomst.

Maar iedereen vindt dat hij de Marokkaanse gemeenschap in Nederland geen dienst heeft bewezen. Dat vinden vast ook de paar Marokkaanse vrienden die ik heb en die zich ernstig zorgen maken. Dat zijn geen goede Marokkanen Wat had ik graag gelezen dat het twee Marokkaanse jongens waren Maar zegt u eens eerlijk: Al enige tijd geleden aangekondigd, maar nu in dit theater: De kronieken van Dominee Rubber van de Lutherse Brandweer.

Wij zijn blij de eerwaarde in huis te hebben Als automobilist heeft Suffie in de loop der jaren de wereld vele malen onder zich door laten rollen, onder de meest extreme omstandigheden, in een enorme verscheidenheid aan automobielen en met soms waanzinnige snelheden. Indien de stunts die Suffie in eigen of anders automobiel heeft uitgehaald, allen zouden hebben geleid tot overeenkomstige bekeuringen, dan zou het totaalbedrag daarvan het bruto nationaal product van een willekeurig derde wereldland ruimschoots hebben overschreden.

Dat Suffie daarbij nooit meer dan enige schade of letsel aan lijf, goed en leden heeft opgelopen, bewijst in ieder geval?? Suffie is een uitstekend chauffeur!

Tot grote ontsteltenis heeft Suffie vorige week echter moeten constateren dat het jarenlang soepel en behendig besturen van een automobiel geen garantie geeft voor eenzelfde behendigheid op de motorfiets, zeker niet als de berijder daarvan het roze papiertje nog geen jaar op zak heeft.

Drama in twee bedrijven, het het scenario is als volgt Op het parkeerterrein van Suffie's arbeidslokatie is een gedeelte gereserveerd voor het stallen van motorfietsen en van de rest van het terrein afgesloten door middel van geelgeverfde betonblokken met een tussenruimte van ongeveer een meter. Erop en eraf rijden is een kwestie van tussen twee blokken door laveren, maar omdat ruimte op sommige plekken wat smalletjes is, moet dat soms met een tamelijk haakse bocht.

En Suffie vindt het een beetje beschamend om daarvoor zijn motor tot stilstand te brengen en vervolgens met de voeten op de grond tussen de blokken door te manouvreren. Daar heeft men Suffie tenslotte niet voor leren slalommen! En dus besloot Suffie dat het tijd werd om, net als alle anderen, te laten zien hoe kinderlijk eenvoudig het was om de haakse bocht al rijdend, met beide voetjes van de vloer, in een soepele beweging uit te voeren. Het moment was daar. Nadat Suffie zich in de nodige kledingstukken had gehesen, nam hij met bonkend hart plaats op de motor.

Negentig paarden bokkend tussen de benen Snelheid maken, bocht inschatten en eindpunt in het vizier. Suffie's hart sloeg op hol! Daar was het point of no return. Mens en machine in een waanzinnig experiment! Stuur om en gas houden.

Kut, de choke trekt te hard! De motor slaat af en de motor begint om te vallen, klapt met de kuip op een betonblok Met de kracht der wanhoop houdt Suffie de machine overeind. Gelukkig, geen getuigen en zo te zien geen zichtbare schade. Verfstrepen op de kuip, die zijn er met?? Starten, schakelen en wegrijden, alsof er niets aan de hand is. Onderweg naar huis was Suffie het voorval bijna vergeten, totdat er een dikke en stinkende rookwolk vanuit het motorblok begon op te stijgen.

Onderzoek wees op een scheurtje in de oliekoeler, een onderdeel dat na het slopen van zo'n beetje de gehele voorzijde vrij gemakkelijk is te vervangen maar waarvan de aanschaf een aardige deuk in Suffie's motorbudget gaat slaan.

Al weer een week rijdt Suffie weer per vierwieler naar de werkstek, superieur glimlachend als hij 's morgensvroeg, met hoge snelheid aanrijdend en met een snelle en soepele beweging van de rechterhand de Suffiemobiel in?? Echte behendigheid mag tenslotte gezien worden! In verband met verbouwing vandaag vermoedelijk meerdere valse meldingen op de loglijst. Afgelopen weekend heeft Suffie wederom gedroomd van Nico Dijkshoorn.

Dat is op zich niet opmerkelijk, dat gebeurt namelijk wel meer. Maar deze keer werd Suffie niet krijzend en schuimend wakker, badend in zijn eigen zweet en urine en gedoemd de rest van de nacht in afzondering buiten de echtelijke sponde door te brengen. Suffie opende de ogen in volmaakte ontspanning, verkwikt en uitgerust. Toch waren het geen voor Nico abnormale dingen die hij in Suffie's dromen uitspookte. Feitelijk probeerde hij het zieltogende lichaam van een levend gevilde dolfijn te transplanteren in de afgestroopte huid van een doodgeknuppeld zeehondje, heel alledaagse Nico-dingen dus.

Een ook het feit dat hij het stuiptrekkende wezentje consequent Sebastiaan Laurijsse bleef noemen, was op zich niet opmerkelijk. Suffie concludeerde dat het niet aan zijn droom lag, maar aan zijn veranderde referentiekader. Nico is niet de diabolische, gehoornde verschijning met slagtanden, bloeddoorlopen ogen, een enorme, vierkante paars geaderde kop met de walm van zwavel, verschraald bier, zware shag en urine.

Nico heeft een goedmoedige kop, met markante en schrandere ogen, een duidelijke en vriendelijke stem en in zijn conversatie is niets te horen van de masculine plattitudes, de obligate grofheden en de overdonderende rancune die we kennen van zijn geschreven teksten, waar we allemaal zo van houden, maar die we ook een beetje griezelig vinden.

Nee, Nico oogt en klinkt als Suffie's stapmaat. Sterker nog, Nico is zijn stapmaat. Nico is het archetype van eenieders stapmaat.

Als Suffie zijn ogen sluit en aan Nico denkt, dan doet Suffie's fantasie onmiddellijk de rest: Hee, Nico, nemen we er nog een?? Ik moet echt naar huis, anders heb ik weer gelazer..

Eentje kan toch geen kwaad? Nou vooruit dan, nog een cola light graag Tijd voor een bikini-line , Nico? Ga je op vakantie?

Jongens ik moet echt gaan, anders krijg ik gelazer thuis. Zijn jullie er morgen weer? Ik kan wel weer een paar fijne vuistneukverhalen gebruiken, want ik ben er bijna doorheen. En dan betaal jij weer onze drankjes, hahaha!!! De duivel is verdwenen, de boeman is getemd en de wolf blijkt toch menselijk. En dat zal niet alleen invloed hebben op de frequentie waarmee Suffie's beddegoed in het vervolg verschoond gaat worden, maar op onze hele wereld.

Suffie voorziet het ontstaan van?? Of is dat zijn hunkering naar knus?? Plotseling vindt Suffie al dat roze hoogst irritant. Geheel tegen mijn principes in heb ik gemeend dit postje een beetje te moeten redigeren. Laten we het houden op: Volgens een Duits onderzoek faked 59 procent van de Duitse mannen wel eens een orgasme. Zou één van de herrn mij dat eens een keertje voor kunnen doen? Alleen al de vaststelling dat Suffie initiëel meer haar heeft dan Nico Dijkshoorn is een gedachte om te koesteren Met bloed, zweet en tranen verdedig je je vrije dag bij je baas, omdat je zoon vakantie heeft en je vrouw niet overal voor kan opdraaien.

Hij slaat je om de oren met bergen werk en dwingt je op de knie? Maar dapper kom je terug Je vloekt, tiert, dreigt met opstappen en na een keiharde verbale worsteling jaag je hem de touwen in en bevestigt hij hijgend en met het bloed op de lippen dat je die dinsdag niet hoeft te komen.

Die dag zit je schuldbewust thuis terwijl je zoon al uren lang buiten speelt. En je vraagt je af hoe het je collega's vergaat.

Je bent je er ernstig van bewust dat ze door jouw afwezigheid vermoedelijk tot over hun oren in de stront zitten, vanwege het werk dat jij hebt laten liggen. Om je geweten te sussen tik je op de computer een aantal reflectieverslagen die door de drukte zijn blijven liggen. Aan het eind van de dag log je met trillende handen in op het bedrijfssysteem, om te kijken hoe het je de volgende dag zal vergaan.

Je bek valt open. Je staat niet ingepland Woedend verbreek je de verbinding. Waar ging het nou allemaal om??

Morgen om acht uur belt Suffie zijn baas, dat hij er nog een dagje achteraan plakt Vermoedelijk is deze mail nooit aangekomen in verband met een storing bij Chello. Vallen die puzzelstukjes niet mooi op hun plaats..??

Dat eeuwige gedoe over die batterijen moet maar eens een keertje afgelopen zijn! Vrouwen die de batterijen uit de afstandsbediening van de TV halen, hoe komen ze er bij? En dan ook nog eens met elkaar lopen smiespelen of ze heel slim zijn. Nee, volgens Suffie zit dat heel anders in elkaar. De grootste boosdoeners zijn die apparaten zelf. Toen Suffie en Suffinnetje voor het eerst aan het experimenteren sloegen, waren speeltjes eenvoudig en zuinig. Maar zo'n Tarzan, om maar eens wat te noemen, die heeft ondertussen meer toeters en bellen aan boord dat de USS Enterprise!

Logisch dat zo'n apparaat batterijen vr?? De eerste vibrator met ingebouwde MP3 speler ligt ongetwijfeld al klaar bij de groothandel Kijk, Suffie is niet onmenselijk. Maar net zoals Suffinntje verwacht dat hij rondkomt met zijn tweewekelijkse fles Jack Daniels, verwacht Suffie dat?? Welnu, Suffie heeft weinig verstand van seksspeeltjes, maar 10 penlites lijken Suffie ruim voldoende voor een week dubbelgepenetreerd vibreren, zelfs als vrouwlief de hele handwerkclub op een laagfrequent-party uitnodigd.

Zelf heb ik in ieder geval mijn maatregelen genomen: Overigens begint in ieder geval?? Geen gedoe meer met batterijen, maar fijn spelen met energiezuinige, huishoudelijke- en kantoorartikelen. Suffie's eerste aanschaf in dit kader? Niet dat deze ongebreideld seksueel genot zou kunnen schenken, maar om in geval van nood toch in staat te zijn om vanaf de bank de televisie aan en uit te drukken In verband met domestieke problemen in Huize Suffie vooralsnog even geen stukjes meer van Lynda Na ongeveer een half uur, nadat wij het schijfje een tweede leven als UFO vergunden, bleef de volgende vraag ons prangen: Dat als u een onderstreepte tekst in een blaadje of krant tegenkomt, u de neiging heeft deze aan te klikken?

Vandaag was de begrafenis van een vrouwelijke collega van me. En ik ben er naar toe geweest. Dat lijkt normaal, maar ik mocht haar helemaal niet. Hoewel ik haar maar een paar maanden heb gekend en eigenlijk maar een enkele keer met haar werkte, klikte het niet. Ik vond haar eigenwijs, arrogant, wollig, irritant betweterig en van alle soorten aantrekkelijkheid gespeend. Ik meed haar, en alsof onze gevoelens pijnlijk wederzijds waren, ik had het idee dat ze mij ook meed.

Nadat ze ziek was geworden, heb ik haar nog één keer gezien en gesproken. Sterk vermagerd, vrijwel blind en haarloos schudde ze zwakjes mijn hand terwijl ik haar vormelijk en met een gemaakt lachje sterkte en wijsheid wenste.

En enkele weken later overleed zij. Tijdens de plechtigheid werd het beeld dat ik van haar had vreemd genoeg van geen enkele kant bevestigd. Familie, vrienden en andere collega's roemden haar warmte, spontaniteit, inzet en sociaal gevoel, maar ook haar levenslust, doorzettingsvermogen en daadkracht. Natuurlijk, van de doden niets dan goeds. Ik heb nog nooit meegemaakt dat een overledene tijdens een plechtigheid als deze nog eens kritisch door de mangel werd gehaald, maar in dit geval was er sprake van oprecht verdriet en een onmiskenbare waarachtigheid en eerlijkheid.

Men hield van haar. Hier was een unieke persoonlijkheid heengegaan, een enorme hoeveelheid mensen gebroken en intens verdrietig achterlatend. De conclusie die ik moest trekken was voor mij even schokkend als beschamend: Op één of andere manier had ik mij laten leiden door een eerste indruk die totaal verkeerd was.

En ik was nooit in staat of bereid geweest om dat beeld te herzien of bij te stellen. En het ergste is dat ik dat mezelf bijzonder kwalijk neem. Altijd heb ik mezelf voorgehouden een onbevooroordeeld en objectief persoon te zijn, met een fikse hoeveelheid mensenkennis en het talent om met iedereen door één deur te kunnen.

Maar het blijkt niet zo te zijn. Er is nooit een tweede kans voor een eerste indruk, zegt men wel. Maar het is nooit te laat om die indruk te herzien. Kijk eens naar de mensen om je heen en probeer eens te doorgronden hoe ze werkelijk in elkaar zitten. Probeer eens te kijken waarom die afkeer of antipathie bestaat en welke rol je daar zelf in speelt.

Maar doe het wel snel. Nu kan het nog Weet u wie er nou eigenlijk de sukkels zijn op seksueel gebied? Die anderen, die hebben het prima voor elkaar. Kijk, nog niet zo lang geleden was het allemaal helder. Wij waren normaal en die anderen, die weken af. Lesbo's en homo's, wij wisten hoe het zat. En anders vroegen we het gewoon: En wie het vrouwtje? Bij de lesbische stelletjes was het eenvoudig. O, wat heerlijk toch, die veilige en overal geldige stereotypes. Helaas voor ons blijkt het allemaal anders te zijn, blijken onze stereotypes waardeloos.

Maar waarom dan die drang om homoseksuelen zo'n rolverdeling op te leggen? Omdat we bang zijn. Bang en jaloers omdat een heteroseksuele relatie zo verschrikkelijk beperkt is. Neem nou eens seks. Wat geweldig als je van het zelfde geslacht bent. Geen vaste rolpatronen, moeiteloos wisselen van plaats, van elkaar weten hoe je in elkaar steekt.

Standje 69 in perfecte fysieke symetrie, bij dames volledig in balans, bij heren rotsvast gekoppeld. En bij de meer 'klassieke' posities?

En kwestie van omdraaien en de rollen zijn verwisseld. De gepenetreerde penetreert en de uitvoerder ondergaat. Samen genieten van een hulpstuk?

Wat een stumperige, rolvaste vertoning. Die hele Kama Sutra die door iedereen zo wordt bejubeld: En hoezo vastgeroest in rolpatronen? Ik moet de eerste man nog spreken die toegeeft dat hij zijn kransje de avond daarvoor heeft laten oprekken door vrouwlief met de voorbind-janneman. Nee, dat wordt niks Ik weet niet hoe het met u zit, maar ik ben nou eenmaal zo. En ik zal het ermee moeten doen.

Vanavond maar eens vroeg naar bed. Wie weet heb ik een helder moment De afgelopen weken heb ik regelmatig last van een pijnlijke rechterteelbal. Niet dat ik het uitgil of 's nachts niet kan slapen, maar zo'n dreinerige en op de achtergrond sluimerende pijn, die vooral opspeelt als ik even met mijn benen over elkaar wil zitten, een potje voetbal of een beetje schielijk een broek aantrek.

Uiteraard heb ik het gekwetste orgaan aan een zorgvuldig onderzoek onderworpen, maar dat leverde niets op.

Ze voelen beide mooi gaaf aan, zijn niet asymetrisch, niet verkleurd, niet vergroot en produceren nog steeds ruimschoots de dagelijkse hoeveelheid genetisch materiaal. Ook Suffinnetje, die deze organen gewoonlijk wat vaker van dichtbij meemaakt, heeft geen afwijkingen kunnen constateren.

Dagen heb ik in mijn geheugen lopen wroeten. Was er iets gebeurd wat ik vergeten was? Een verkeerd aangekomen trap bij het voetballen? Een te sappige opmerking tijdens dronkenschap? Een paaltje over het hoofd gezien? Pas toen ik enkele dagen een testikeldagboek bijhield, kwam ik er achter dat mijn klachten voornamelijk opspeelden als ik langdurig op de motorfiets had gezeten.

Ik had een motorbal! Reconstructie heeft ondertussen uitgewezen hoe het euvel ontstaan is. Doordat ik iets voorover over de tank hang schuif ik tijdens het rijden automatisch iets naar voren, tot het uiterste puntje van het zadel.

En daarbij komt mijn testikel uiteindelijk vrijwel onmerkbaar steeds meer klem te zitten tussen lichaam, zadelrand en benzinetank.

En zo'n tank is koud, hard en onhandig lomp gevormd. En die strakke motorbroek helpt ook al niet echt mee! Nu de oorzaak bekend is, ben ik hard aan het nadenken over een oplossing. En dat is best nog wel moeilijk. Een aantal op een rijtje: Er is nog een andere mogelijkheid: Nasturtium officinale ; "Spokanische ~": Nymphaea rubra ; witte ~: Elodea ; brede ~: E- canadensis ; smalle ~: Triturus cristatus ; kleine ~: Elsa Metrusse-Heelfer ~ van de Heer M.

Metrusse-Heelfer; indien de vrouw haar eigen achternaam weer voert msj Elsa Heelfer trk. Plantago ; grote ~: P- major ; ruige ~: P- media ; smalle ~: Catocala fraxini ; rood ~: Petriy zoverte nyses armtganos; idioom: Elsa bladide eft papiygoe; ik wens geen koffie: Epipactis ; breedbladige ~: E- helleborine ; moeras~: A melde B armt kÿl-gÿp; ten ~ langs: Mustela nivalis ; zo bang als een ~: Petriy linne, óps ventûs fesenn; ik weet niet naar ~ ze heen gaan: Elsa linne ón hôm, té nert tiffe eft hûchos; bt samen met vz » die C ; » dat C.








Erotische massage geleen erotische tantra massage